تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٨ - شرحها

راغب گوید: آن مجاهده نفس است در رسیدن و شبیه شدن به فضلاء بی آنکه ضرری به دیگری برساند.
مزاجه: مزج: آمیختن. «مزج الشراب بالماء مزجا: خلطه به» مزاج مصدر است و به معنی مفعول آید (مخلوط شده) آن در آیه به معنای ممزوج «ما یمزج به» می‌باشد.
تسنیم: آن در اصل به معنی بالا بردن است «سنم الشی‌ء: رفعه» آن در آیه نام چشمه‌ای است در جوامع الجامع فرموده: علت این تسمیه آنست که آن بالاترین شراب بهشت است و یا اینکه از فوق جاری می‌شود مثل آبشار.

شرحها

این آیات در مقابل آیات گذشته است و درباره اعمال نیکوکاران همان حساب را پیش کشیده، که در زمینه اعمال بدکاران گذشت. اعمال نیک مجسم می‌شوند و به صورت واحدهایی در می‌آید و از آنها علیون یعنی «غرف فوقها غرف» زمر ٢٠ به وجود می‌آید، مقربون در آنجا ساکن می‌شوند.
اینها واقعیتهایی است که جز قرآن مجید کسی آنها را مطرح نکرده است حقائقی است بس عجیب.
مطلب دیگر آنست که: در سوره واقعه مردم در روز قیامت به سه دسته تقسیم شده‌اند: اصحاب یمین، اصحاب شمال و سابقون (مقرّبون): وَ کُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً فَأَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ واقعة/ ٧- ١١ در همان سوره آخرت و قیامت هر سه گروه به تفصیل بیان شده است در این آیات خواهیم دید که مقربون از