معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧ - دروازههايى به جهان ديگر

ولى پيشرفت و تكامل علوم طبيعى- بر خلاف انتظار ماده پرستان و ماترياليست‌ها- پرده از اسرارى برداشت كه در پرتو آنها جاده معاد و زندگى جديد بعد از مرگ، روشنتر گرديد.

در حقيقت دانشمندان علوم طبيعى به سان كاوشگرانى هستند كه هر روز در حفارى‌هاى خود به آثار تازه و جالبترى از تمدن‌هاى پيشين پى مى‌برند. ممكن است اين كاوشگران روى حساب سود مالى به دنبال اين اشياء قديمى و عتيقه در تلاش و كوشش باشند ولى مسلماً كاوش‌هاى آنها اثر مهمتر ديگرى دارد و آن كشف چگونگى تمدن‌هاى كهن و ميزان هنر بنيانگذاران اين تمدن هاست.

توضيح اينكه:

پيشرفت علوم تجربى براى نخستين بار نشان داد كه فناى مطلق و نابودى مواد جهان كه فكر جمعى از پيشينيان را به خود مشغول داشته بود، مطلقاً وجود ندارد.

«لاوازيه» دانشمند بزرگ فرانسوى اثبات كرد هيچ ماده‌اى در جهان از بين نمى‌رود بلكه مواد جهان دائماً در حال تغيير شكل هستند.

اگر درختى را بسوزانيم و خاكسترش را بر باد دهيم، و يا اگر مقدارى بنزين را به طور كامل بسوزانيم به طورى كه كمترين دود سياهى از آن برنخيزد و تا آخرين قطره شعله گيرد و تمام شود، هيچ گونه تفاوتى در مواد موجود جهان صورت نگرفته، بلكه در فرض اول ذرات درخت تجزيه و در زمين و هوا پراكنده شده، قسمتى خاكستر و قسمتى تبديل به گازهاى كربن (تركيببى از كربن درخت و اكسيژن هوا) گرديده است و اگر با وسايلى آنها را از لابه‌لاى اجزاى زمين و آسمان جمع آورى كنيم و اكسيژن هوا را از