معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٢ - منطق اسلام درباره كيفيت معاد

استفاده نكند، در اين صورت بدن انسان اول، تمام بدن انسان دوم خواهد شد، ولى ناگفته پيداست كه اين يك فرض محال بيش نيست و ممكن نيست انسانى در مدت هفت سال حتى از آب و هوا به كلى بى نياز گردد، به علاوه اين هم عادتا صورت خارجى پيدا نمى‌كند كه انسانى غذاى منحصرش مواد بدن انسان ديگرى بوده باشد (قطع نظر از مسأله آب و هوا).

نتيجه اينكه اتحاد دو بدن انسان از جميع جهات عملًا امكان ندارد، بلكه هميشه بدنى ممكن است جزء بدن ديگرى گردد (باز هم دقت كنيد).

٥- هر سلولى از سلول‌هاى بدن ما محتوى تمام شخصيت ما است كه اگر پرورش پيدا كند مى‌تواند بدن ما را بسازد و به عبارت ديگر تمام خصوصيات بدن ما در درون هر سلولى نفهته شده است.

اين موضوع مخصوصاً با توجه به «بحثهاى ژنتيك» و اينكه در هسته هر سلولى در درون كروموزومها ذرات بسيار كوچكى به نام ژن وجود دارند كه حامل كليه صفات انسانند روشنتر مى‌شود.

اين موضوع منحصر به بدن ما نيست بلكه قانونى است كه درباره همه موجودات زنده صدق مى‌كند، به همين جهت مى‌بينيم بسيارى از درختان را از طريق قلمه زدن تكثير مى‌كنند يعنى مختصرى از گوشه يك شاخه كوچك آن در يك محيط مساعد، مى‌تواند به خودى خود درخت كاملى شود.

در حيوانات ساده مانند بعضى از كرمها تجربه شده است كه اگر بدن آنها را قطعه قطعه كنند هر قطعه‌اى تدريجاً تبديل به يك حيوان كامل مى‌شود يعنى درست ماند قلمه‌هاى يك درخت نمو كرده و نقائص خود را تكميل مى‌كند.

در بدن انسان نيز از نظر اصولى و كلى اين موضوع غير ممكن نيست، يعنى اگر بتوان شرائط مساعدى فراهم كرد، هر سلولى از بدن انسان به‌