معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - منطق اسلام درباره كيفيت معاد

ذرات آخرين بدن باز مى‌گردد اگر چه قبرى در كار نبوده است.

در آخر سوره يس كه درباره معاد بحث مى‌كند، چنين مى‌خوانيم:

«قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِى انْشَأهَا اوَّلَ مَرَّة؛ بگو: اين (استخوان پوسيده) را خداوندى كه آن را در آغاز آفريده زنده مى‌كند». [١]

اين آيه نشان مى‌دهد كه آنچه مبعوث مى‌شود آخرين بدن است.

آيات متعدد ديگرى در قرآن داريم كه اين حقيقت را تأييد مى‌كند.

بنابراين چنين نتيجه مى‌گيريم كه: آنچه در رستاخيز باز مى‌گردد، همان آخرين بدن است كه محتوى تمام صفات و ويژگى هاى تمام بدن‌هاى دوران عمر مى‌باشد.

٤- آيا دو بدن ممكن است به طور كامل متحد شوند؟ و به عبارت ديگر آيا ممكن است تمام بدن يك نفر بر اثر تغذيه تبديل به تمام بدن ديگرى شود؟

پاسخ اين سؤال منفى است زيرا بدن يك انسان فقط مى‌تواند جزء بدن انسان ديگرى شود نه كل آن، دليل آن هم روشن است چون شخصى كه از بدن ديگرى تغذيه مى‌كند، قبلًا وجودى دارد و با تغذيه از بدن ديگرى او را جزء خود مى‌كند نه كل خود.

درست است كه بدن شخص اول به طور كامل در بدن شخص دوم حل مى‌شود، ولى آنچه در اين مقدمه هدف ما را تشكيل مى‌دهد اين است كه شخص اول تمام شخص دوم هرگز نخواهد شد، و تنها مى‌تواند جزئى از او را تشكيل دهد (دقت كنيد).

آرى اگر فرض كنيم انسانى در مدت هفت سال هيچ چيز جز بدن انسان ديگرى نخورد و حتى از آب و اكسيژن هوا كه تدريجاً جذب بدن او مى‌شوند

[١]. سوره يس (٣٦)، آيه ٧٩.