معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤ - دوران جنينى شبحى از رستاخيز

اما موضوعات فوق‌العاده عجيب و اسرارآميز كه با آن خو گرفته‌ايم در نظر ما كاملًا عادى است.

ما مى‌شنويم فلان بانو فرزندى آورده مى‌گوئيم: انْ شَاءَ اللَّه مبارك است اما هيچ فكر نمى‌كنيم در مدت اين نه ماه چه حوادث عجيب دگرگون كننده‌اى در رحم او گذشته كه صدها كتاب نمى‌تواند آن را روشن سازد.

ذره خاكى كه از طريق گياهان وارد بدن انسانى مى‌شود و با وجود او آميخته مى‌گردد، به صورت سلول زنده‌اى در رحم زنى پياده خواهد شد و با سلول ماده مى‌آميزد و تخمكى تشكيل مى‌دهد كه هيچ چيز ندارد.

اين موجود تك سلولى با سرعت سرسام آورى كه از طريق تصاعد هندسى در چند ماه به موجودى كه هزاران ميليارد سلول دارد تبديل مى‌گردد.

گويا يك اكيپ مجهز از نقاشان چيره دست در آن محيط تاريك و ظلمانى، شب و روز به نقاشى بر روى «آب» مشغولند و هر عده‌اى از اين سلولها را به شكلى در آورده، و رنگ و قيافه و كيفيت خاصى به آن مى‌بخشند.

ده‌ها مهندس و تكنسين، فيزيكدان و شيميدان، دست در كار ساختن دستگاههاى فوق‌العاده ظريف و حساب شده آن هستند و از چند گرم آهن به اضافه چند گرم كلسيم، فسفر و كربن و ... و مقدارى زيادى آب، موجودى مى‌سازند كه بزرگترين مغزهاى الكترونيكى و عظيم‌ترين صنايع سنگين جهان، و حساس‌ترين ابزارهاى دقيق، و زيباترين تابلوهاى دنيا از رقابت با آن عاجز است.

جالب اينكه انسان پس ازتولد، يك حركت آرام و تدريجى را كه بيشتر شكل «تكامل كمى» دارد نه «كيفى» تعقيب مى‌كند، حركت او در محيط