معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٨ - چگونگى اين گواهى

چگونگى اين گواهى‌

با توجه به قرار گرفتن زبان و دست و پا و اعضاى بدن و همچنين، زمين‌ها در زمره گواهان روشن مى‌شود كه اين گواهى از آن «گواهيهاى قراردادى بشر» كه گاهى از منطفه حرف تجاوز نمى‌كندو هيچ گونه مطابقتى با واقع ندارد، نيست.

اين يك گواهى «عملى‌» و «اثرى‌» است كه دروغ را در آن راهى نيست.

توضيح اينكه: گاهى مى‌گوييم چشم‌هاى فلان كس گواهى مى‌دهد كه ديشب نخوابيده است!

رنگ پريده و صداى لرزانش گواهى مى‌دهد كه از چيزى ترسيده است!

نظافت فوق العاده لباس و خانه‌اش گواهى مى‌دهد كه در انتظار ميهمانى به سر مى‌برد.

اين «گواهى طبيعى و عملى» رساترين و صادق‌ترين نوع گواهى مى‌باشد كه كسى را ياراى انكار آن نيست.

بسيار مى‌شود كه متهم شهادت تمام شهود را انكار مى‌كند، اما همين كه نوار سخنان او را برايش مى‌گذارند و يا عكسهايش از لحظه جنايت را به او نشان مى‌دهند تمام راههاى انكار را به روى خود بسته مى‌بيند و اعتراف مى‌كند، دليل آن اين است كه گواهى عكس و نوار يك گواهى طبيعى و اثرى است، كه هيچ كس قادر بر انكار آن نمى‌باشد.

نبايد فراموش كنيم كه روح و جسم ما يك بايگانى عجيب اسرارآميز از تمام اعمال و رفتار و سخنان عمر ماست، يعنى همان طور كه غذاهايى از آغاز عمر تاكنون خورده‌ايم در جسم ما- بدون استثناء اثر گذارده، و آثار هر يك‌