معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٧ - رؤيا و خواب ديدن

انسان ارتباط دارد).

«بخش ناآگاه‌» (آنچه در ضمير باطن به صورت يك ميل ارضاء نشده، پنهان گرديده است.)

مى‌گويند: بسيار مى‌شود اميالى كه ما داريم و به عللى نتوانسته‌ايم آنها را ارضا كنيم و در ضمير باطن ما جاى گرفته‌اند، به هنگام خواب كه سيستم خودآگاه از كار مى‌افتد براى يك نوع اشباع تخيلى به مرحله خودآگاه روى مى‌آورد، گاهى بدون تغيير منعكس مى‌شوند (همانند عاشقى كه محبوب از دست رفته خود را در عالم خواب مشاهده مى‌كند) و گاهى تغيير شكل داده و به صورتهاى مناسبى منعكس مى‌شوند كه در اين صورت نياز به تعبير دارند.

بنابراين رؤياها هميشه مربوط به گذشته است و از آينده هرگز خبر نمى‌دهد، تنها مى‌توانند وسيله خوبى براى خواندن «ضمير ناآگاه» باشند، و به همين جهت براى درمان بيماريهاى روحى كه متكى به كشف ضمير ناآگاه است بسيار مى‌شود كه از خوابهاى بيمار كمك مى‌گيرند.

بعضى از دانشمندان غذاشناس، ميان «خواب و رؤيا» و «نيازهاى غذائى بدن» رابطه قائل هستند و معتقدند كه مثلًا اگر انسان در خواب ببيند از دندانش «خون» مى‌چكد لابد ويتامين ث بدن او كم شده است!

و اما فلاسفه روحى، تفسير ديگرى براى خوابها دارند، آنها مى‌گويند: خواب و رؤيا بر چند قسم است.