معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٣ - خفتگان شهر افسوس

و به گفته مورخان اروپائى اين حادثه ميان سالهاى ٤٩ تا ٢٥١ ميلادى روى داده است، اين مورخان مدت خواب آنها را ١٥٧ سال مى‌دانند و آنها را به عنوان «هفت تن خفتگان افسوس» مى‌شناسند [١] در حالى كه در ميان ما به عنوان «اصحاب كهف» شناخته مى‌شوند.

اكنون ببينيم «افسوس» كجاست و نخستين دانشمندانى كه در زمينه داستان اين خفتگان كتاب نوشته‌اند چه كسانى، و در چه قرنى بوده‌اند «افسوس» يا «افسس» (به ضم الف و سين) يكى از شهرهاى آسيايى صغير (تركيه كنونى كه قسمتى از روم شرقى قديم است) بوده و در نزديكى رود كاستر در حدود چهل ميلى جنوب شرقى «ازمير» قرار داشته كه پايتخت پادشاه «ايونى» محسوب مى‌شده است.

«افسوس» به خاطر معبد معروف و بتخانه «ارطاميس» كه از عجائب هفتگانه جهان بود نيز معروفيت جهانى دارد. [٢]

مى‌گويند: داستان اصحاب كهف براى نخستين بار در قرن پنجم ميلادى بوسيله يكى از دانشمندان مسيحى به نام «ژاك‌» كه خليفه كليساى سوريه بود در رساله‌اى كه به زبان سريانى نوشته است تشريح گرديد.

سپس شخص ديگرى به نام «گوگويوس‌» آن رساله را به زبان لاتين ترجمه نمود و نام «جلال شهداء» را بر آن گذاشت. [٣]

و اين خود مى‌رساند كه اين حادثه يكى دو قرن پيش از ظهور اسلام در ميان مسيحيان شهرت داشته و مورد توجه محافل كليسايى بوده است.

البته همان طور كه اشاره شد پاره‌اى از مشخصات آن- از جمله مقدار

[١]. اعلام القرآن، صفحه ١٥٣.

[٢]. اقتباس از كتاب قاموس مقدس، صفحه ٨٧.

[٣]. اعلام القرآن، صفحه ١٥٤.