معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣ - يك عالم مؤثر بازدارنده و يك عامل محرك نيرومند

أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ‌* لِيَوْمٍ عَظيمٍ‌* يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمينَ‌

آيا آنان (كم فروشان كه حق خود را به طور كامل مى‌گيرند و حق مردم را به آنها نمى‌دهند) گمان نمى‌كنند در روز بزرگى برانگيخته خواهند شد، روزى كه همه مردم در پيشگاه پروردگار حاضر مى‌شوند». [١]

٢- در موارد مختلفى تأكيد مى‌كند كه تنها «اميد» و «رجا» به آن جهان براى جلويگرى از طغيان انسان و ترك لجاجت در برابر حق و انجام عمل صالح كافى است- توجه داشته باشيد در مفهوم اميد و رجاء قطع و يقين نيفتاده است.

«فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحًا؛ كسيكه اميد ملاقات پروردگار دارد بايد عمل صالح انجام دهد». [٢]

«وَ قالَ الَّذينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى‌ رَبَّنا؛ آنها كه اميد ملاقات ما را نداشتند (از طريق غرور و لجاجت) گفتند: چرا فرشتگان بر ما نازل نمى‌شوند و خدا را با چشم خود نمى‌بينيم؟» [٣]

٣- در قرآن مخصوصاً تصريح شده كه اعمال و رفتار و گفتار انسان رنگ ابدى، به خود مى‌گيرد، و در آن جهان همگى در كنار انسان حاضر مى‌شوند و با او خواهند بود:

«يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ؛ آن روز كه انسان هر كار نيك و بدى كرده در برابر خود حاضر مى‌بيند.» [٤]

[١]. سوره مطففين (٨٣)، آيه ٤ تا ٦.

[٢]. سوره كهف (١٨)، آيه ١١٠.

[٣]. سوره فرقان (٢٥)، آيه ٢١.

[٤]. سوره آل عمران (٣)، آيه ٣٠.