معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - دروازههايى به جهان ديگر

آنها جدا كرده و سپس همه اجزاى آن را با هم تركيب نماييم همان درخت اول، حتى بدون اينكه يك هزارم گرم از آن كاسته شود، به دست مى‌آيد.

و در فرض دوم (سوختن كامل بنزين) همه آن تبديل به گازها مى‌شود كه با جمع آورى و تجزيه آن، همان بنزين نخستين بدون اينكه سرسوزنى از آن كم شود به دست خواهد آمد، منتها سهل انگاريها وعدم دقت ما به ما اجازه مى‌دهد كه بگوييم آنها نابوده شده‌اند.

در حقيقت همان طور كه در تبديل پول‌ها به يكديگر با نرخ‌هاى ثابت- مثلا تبديل ريال به ليره- تنها شكل پول عوض مى‌شود، وگرنه ارزش آن ثابت است و هر زمان قابل تبديل به صورت اول مى‌باشد مواد اين جهان نيز با نرخ ثابتى قابل تبديل به يكديگرند.

و به اين ترتيب در مسئله متلاشى شدن ذرات بدن انسان نيز هيچ چيز از ميان نرفته و در صندوق پس انداز جهان طبيعت ذخيره شده و هر زمان قابل پس گرفتن است.

البته در اينجا مسئله ديگرى طرح مى‌شود كه اين اجزا گاهى جزء بدن انسان‌هاى ديگر مى‌شوند، و به نظر مى‌رسد مشكلى در امر تجديد حيات مردگان ايجاد خواهد كرد زيرا ممكن است ارواح متعددى بر سر تصاحب اجزاء معينى به مبارزه و دعوا برخيزند و هر كدام آن را از آن خود بدانند.

ولى به زودى خواهيم ديد كه اين يك اشتباه بيش نيست و هيچ گونه دعوايى از اين نظر وجود نخواهد داشت، و حتى اگر انسانى فرضاً تمام بدن انسان ديگرى را بخورد، مشكلى در امر معاد به وجود نخواهد آمد.

به هر حال محاسبات «لاوازيه» در همه جا درست بود جز در يك مورد كه ماده در آنجا وجود خود را به كلى از دست مى‌داد بدون اينكه به‌