معاد و جهان پس از مرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - دو نكته جالب

است كه مردگان را به زندگى باز گرداند و اين سخن كاملًا با رستاخيز انرژيها منطبق است.

ولى آنچه مفسران درباره درختان آتش زنه «مرخ» و «عفار» گفته‌اند با «زناد» متناسبتر است در حالى كه آيه تعبير به وقود كرده نه زناد.

٢- نكته ديگر تعبير «الشَّجَرُ الاخْضَرُ» (درخت سبز) است كه ابتدا به ذهن مى‌زند كه با چوب تر آتش افروختن ممكن نيست، چه خوب بود به جاى آن «الشجر اليابس‌» (چوب خشك) مى‌فرمود تا با اين معنى سازگار باشد، ولى نبايد فراموش كرد كه تنها درختان سبزند كه مى‌توانند عمل كربن‌گيرى و ذخيره كردن نور و گرمى آفتاب را انجام دهند، درختان خشك، صد سال هم در معرض تابش آفتاب باشند ذره‌اى بر ذخيره انرژى حرارتى آنها افزوده نمى‌شود بلكه فقط موقعى كه درختان، زنده و سبزند قادر بر اين كار مهم مى‌باشند.

پس تنها درخت سبز است كه آتش گيره براى ما مى‌سازد و همانند يك انبار ذخيره انرژى، گرما و نور را به شكل مرموزى در چوب سرد و مرطوب خود نگاه مى‌دارد، اما هنگامى كه درختها خشكيدند عمل كربن‌گيرى و ذخيره كردن انرژى در آنها تعطيل مى‌شود. اين بود چهره‌اى از رستاخيز انرژيها در قرآن مجيد و هم يك معجزه علمى از اين كتاب آسمانى.