پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - چرا فقط با نام خدا شروع مىكنيم؟!

درك و آمادگى تازه‌اى به ما مى‌بخشد، و اين است رمز بسم اللَّه در آغاز هر كار!

در آيه دوّم سخن از خطاب «جبرئيل امين» در آغاز بعثت به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم است، آنجا كه پيامبر را در آغوش گرفت و فشرد، و گفت: «بخوان بنام پروردگارت كه جهان را آفريد».

و به اين ترتيب جبرئيل نيز نخستين برنامه رسالت خود را به هنگام بعثت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم با نام خدا شروع كرد.

آيه سوّم از داستان نوح سخن مى‌گويد: هنگامى كه لحظه طوفان و مجازات‌هاى كوبنده الهى نسبت به قوم كافر و سركش فرا رسيد و كشتى را آماده حركت ساخت و به ياران اندك خود كه از هشتاد نفر تجاوز نمى‌كردند دستور داد سوار كشتى شوند، و گفت: «به نام خدا بر آن كشتى سوار شويد، هم حركت شما با نام خدا باشد، و هم توقف شما با ياد او» سپس از غفران و رحمت الهى كمك مى‌گيرد و مى‌گويد: «انَّ ربِّى لَغَفُورٌ رَحيمٌ».

در آخرين آيه سخن از نامه است كه «سليمان»، بعد از آن‌كه «هد هد» او را از قوم «سبا» و بت‌پرستى آنان با خبر ساخت، براى ملكه سبا نوشت.

هنگامى كه اين نامه به دست ملكه سبا رسيد اطرافيان و درباريان را جمع كرد و به آنها گفت: «اين نامه با ارزشى است كه از سليمان به من رسيده است، و مضمون آن اين است: به نام خداوند بخشنده مهربان، برترى جويى بر من نكنيد و به سوى من آييد و تسليم حق باشيد».

از مجموع چهار آيه فوق به خوبى استفاده مى‌شود كه آغاز هر كار بايد به نام خدا صورت گيرد، خواه اين كار تعليم و هدايت الهى باشد (مانند سوره‌هاى قرآن) يا نيايش بندگان در برابر ذات پاك او (سوره حمد) يا آغاز دعوت رسالت‌