پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٠ - * تقوا پيشه كنيد تا نور، علم بر قلبتان بتابد!

هدايت قرآن مى‌باشد.

در اين‌جا اين سؤال پيش مى‌آيد كه قرآن در آيات بعد از آيه فوق‌ «هُدَىً لِلمُتَّقينَ» پرهيزگاران را به عنوان كسانى كه ايمان به مبدأ و معاد دارند و نماز را بر پا مى‌دارند و زكات را ادا مى‌كنند معرفى كرده، آيا هدايت قرآن نسبت به آنها تحصيل حاصل نمى‌شود؟!

ولى با توجه به يك نكته پاسخ اين سؤال نيز روشن مى‌شود، و آن اين‌كه:

رسيدن به اين مرحله از ايمان و عمل پايان راه نيست، و هنوز تا رسيدن به مرحله تكامل شايسته انسان مراحل فراوان ديگرى در ميان است كه بايد پيموده شود و پرهيزگاران با داشتن اين مرحله از تقوا مى‌توانند با استفاده از هدايت قرآن به مراحل بالاتر و والاتر هدايت شوند.

در قرآن مجيد تعبيرات ديگرى نظير آنچه در بالا آمده نيز ديده مى‌شود، مانند آيه ٤٨ سوره حاقه‌ «وَانَّه لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِيْنَ؛ مسلماً قرآن مايه تذكر پرهيزگاران است».

آيه دوّم سوره بقره قرآن را مايه‌ «هدايت» پرهيزگاران مى‌شمرد، و در اين‌جا مايه‌ «تذكر» و مى‌دانيم‌ «تذكر» از مقدمات‌ «هدايت» است و لذا جمعى از مفسّران، هنگامى كه به اين آيه رسيده‌اند گفته‌اند سخن در اين آيه همان است كه در آغاز سوره بقره آمده است.

به هر حال اين آيات شاهد گويايى است بر تأثير تقوا به عنوان زمينه‌ساز معرفت و هدايت.

دوّمين آيه‌ مورد بحث رابطه تقوى و معرفت را با وضوح بيشترى بيان مى‌كند روى سخن را به مؤمنان كرده مى‌گويد: اى مؤمنان اگر تقوا پيشه كنيد خداوند براى شما فرقان قرار مى‌دهد.

* «فُرْقانْ» به گفته بعضى از ارباب لغت‌ «اسم مصدر» است، و به گفته بعضى‌ «مصدر» ولى به تصريح غالب مفسّران در اين‌گونه موارد معناى فاعلى دارد توأم با تأكيد (شبيه مفهوم صيغه مبالغه) و به معناى چيزى است كه حق را از