پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١١ - * هوىپرستى چشم دل را كور مىكند

يُعْمِى وَيُصِمُّ؛ علاقه تو به چيزى چشم را كور و گوش را كر مى‌كند». [١]

اين سخن نورانى كه همه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و هم از اميرمؤمان على عليه السلام نقل شده است نيز غالباً شنيده‌ايم كه فرمودند: «أَمَّا اتِّباعُ الْهَوى‌ فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ؛ اما پيروى از هوى، انسان را از حق باز مى‌دارد» [٢].

اين مسأله به قدرى روشن است كه به صورت ضرب‌المثلى درآمده است كه عرب مى‌گويد: «صاحِبُ الْحاجَةِ أَعْمَى‌ لا يَرَى‌ الَّا حاجَتَهُ؛ نيازمند، نابيناست جز نياز خود را نمى‌بيند»! [٣]

انسانى كه دل و جان را در عشق مقام و مال و شهوت باخته و تمام سرمايه‌هاى وجودش خويش را براى نيل به آن بسيج كرده، چيزى جز آن را نمى‌تواند ببيند، و اين عشق هوس آلود پرده ضخيمى بر عقل و فكر او مى‌افكند.

و چه زيبا فرمود اميرمؤمنان على عليه السلام در يكى از خطبه‌هاى نورانيش: «مَنْ عَشِقَ شَيْئاً أَعْشَى‌ بَصَرَهُ؛ كسى كه به چيزى عشق ورزد چشم او را كم نور مى‌كند». [٤]

در شأن نزول آيه ٢٣ سوره جاثيه كه در بالا به آن اشاره شد چنين نقل كرده‌اند:

شبى از شب‌ها «ابوجهل» به اتفاق «وليد بن مغيره» به طواف خانه كعبه مشغول بود (در جاهليت كعبه را نيز احترام مى‌كردن و طواف مى‌نمودند) و ضمن طواف درباره پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم با هم سخن مى‌گفتند، ابوجهل رو به وليد كرد و گفت: «وَاللَّهِ انِّى أَعْلَمُ أَنَّهُ لَصادِقٌ؛ به خدا سوگند كه من مى‌دانم كه او راست مى‌گويد».

وليد به او نهيب زد و گفت: ساكت باش! تو از كجا اين سخن را مى‌گويى؟!

«ابوجهل» اى وليد ما او را در خردسالى و جوانى صادقِ امين مى‌ناميديم،

[١]. روضة المتقين، جلد ١٣، صفحه ٢١.

[٢]. بحارالانوار، جلد ٧٠، صفحه ٧٥، و نهج‌البلاغه، خطبه ٤٢.

[٣]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٠٩.

[٤]. تفسير مراغى، جلد ٢٥، صفحه ٢٧.