پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٠ - اشاره

اكنون با توجه به اين اشاره به سراغ آيات قرآن مى‌رويم تا ببينيم چگونه از اين منبع معرفت پرده برداشته است.

قبلًا به آيات زير، گوش فرا مى‌دهيم:

١- وَنَفسٍ وَما سَوَّاها فَالْهَمَها فُجُورَها وَتَقْوَاها (شمس ٧ و ٨)

٢- فَرَجَعُوا الى‌ انْفُسِهِم فَقَالُوا انَّكُم انْتُمُ الظّالِمُونَ‌ (انبياء ٦٤)

٣- وَلَئِنْ سَأَلْتَهُم مَنْ خَلَقَ السَّموَاتِ وَاْلأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ‌ (لقمان ٢٥)

٤- فَاذا رَكِبُوا فِى الْفُلْكَ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُم الَى الْبَّرِ اذا هُم يُشْرِكُونَ‌ (عنكبوت ٦٥)

٥- صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ احْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُون‌ (بقره ١٣٨)

٦- خَلَقَ اْلِانْسانَ- عَلَّمَهُ الْبَيانَ‌ (الرحمن ٣ و ٤)

٧- عَلَّمَ الانْسانَ مالَمْ يَعْلَمُ‌ (علق ٥)

٨- فَاقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطُرَتَ اللَّهِ الَّتىِ فَطَرَ الناسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلقِ اللَّهِ ذلِكَ الِدّينُ القَّيِمُ وَلكِنَّ اكْثَرَ الناسِ لا يَعْلَمُونَ‌ (روم ٣٠)

ترجمه‌

١- سوگند به روح آدمى، و آن كس كه روح را موزون ساخت، سپس راه فجور و تقوا را به او الهام كرد.

٢- (بت‌پرستان بابل بعد از دلايل دندان شكن ابراهيم) به وجدان خود بازگشتند و به خود گفتند شما ظالم و ستمگريد!

٣- و اگر از آنها سؤال كنى چه كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده است؟ مسلماً مى‌گويند: خدا!

٤- هنگامى كه سوار بر كشتى مى‌شوند خدا را با اخلاص مى‌خوانند، اما هنگامى كه آنها را به خشكى مى‌رساند و نجات مى‌دهد، باز مشرك مى‌شوند.