ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦ - تفسير

عده‌اش تمام شده است و براى ازدواج آماده و بى‌اشكال مى‌باشد.

زراره عرض ميكند: مردم عراق از على ٧ روايت ميكنند كه حضرت فرمود: در اين فرض شوهر سزاوارتر است به رجوع باين زن تا وقتى كه از حيض سوم پاك نشده است حضرت فرمود دروغ ميگويند.

(وَ لا يَحِلُّ لَهُنَّ) بر زنانى كه طلاق داده شده و بايد عده نگاه دارند حلال نيست كه‌(أَنْ يَكْتُمْنَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحامِهِنَّ) مخفى كنند آنچه را كه خدا در رحم‌هايشان آفريده است.

در اينكه مقصود از آنچه در رحم‌هايشان خدا آفريده و بايد كتمان نكنند چيست؟

اقوالى گفته شده است از اين قرار:

١- مراد پنهان كردن عادت حيض است (ابراهيم- عكرمه).

٢- مقصود پنهان كردن آبستنى است (ابن عباس- قتاده).

٣- پنهان كردن حيض و آبستنى است (ابن عمر و حسن).

از امام صادق ٧ نيز همين قول سوم نقل شده است كه حضرت فرمود خداوند بر زنان سه چيز را واجب و لازم كرده: حيض و پاكى و آبستنى يعنى اظهار اين امور را و اين قول اعم از دو قول قبلى و اولى از آنها مى‌باشد.

علت اينكه حرام است بر زنان كه حيض يا حمل خود را كتمان كنند همين است كه حق شوهر در آميزش با آنها از بين نرود (از ابن عباس) و نيز فرزند به مرد ديگرى نسبت پيدا نكند (از قتاده).

(إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ) يعنى هر كس كه بخدا و جهان ديگر معتقد باشد صفت و روش او چنين است و كلمه «ان» (اگر) در اينجا بمعناى شرط نيست كه لازمه‌اش اين باشد اگر بخدا معتقد نيست جائز است كه پنهان كند، نه، بلكه منظور اينست كه خود ايمان مانع ميشود از ارتكاب باين گناه همانطور كه شخص برفيقش ميگويد: «اگر مؤمنى ستم مكن» كه در واقع سرزنش به عمل گناه است با ايمان.

(وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذلِكَ) يعنى شوهرانشان سزاوارترند در مراجعه‌