ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥ - تفسير

را بر آن گواه آورده‌اند كه آن حضرت بزن مستحاضه‌اى فرمود:

«دعى الصلاة ايام اقرائك»

نمازت را در ايام عادت كنار بگذار و رها كن كه در اينجا كلمه «اقراء» بمعناى حيض‌ها است زيرا نماز تنها در آن حالت واجب نيست.

كسانى كه مى‌گويند «قرء» بمعناى پاكى و طهارت است استدلال مى‌كنند باين آيه‌(فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ) يعنى زنان را براى نگاهدارى عده رها كنيد و طلاق دهيد و با توجه به اينكه طلاق بايد در طهر باشد (البته طهر و پاكى كه در آن آميزش صورت نگرفته باشد) و ظاهر آيه هم اينست كه طلاق مبدء و آغاز عده است بنا بر اين مقصود از «قرءها» كه ميزان و اندازه عده است همان پاكى‌ها مى‌باشد. و نيز بقول رسول اكرم كه به عبد اللَّه بن عمر وقتى زنش را در حال حيض و عادت طلاق داده بود فرمود: بايد رجوع كند و وقتى زن پاك شد آن وقت طلاق دهد يا نگاهدارد آن گاه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود(إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ) طلاق دهيد براى عده آنها يعنى قبل از عده (كه عده با آن آغاز شود) و اين ميفهماند كه عده همان پاكى‌ها است نه حيض زيرا در اين صورت است كه پس از طلاق، زن وارد عده ميشود و اگر زن را در حال حيض طلاق دهد وارد در عده نمى‌شود مگر بعد از تمام شدن ايام حيض.

٣- اصحاب از زراره نقل كرده‌اند كه گفت من شنيدم از ربيعه كه ميگفت نظر من اينست كه «اقراء» در قرآن همان طهرها است كه فاصله دو حيض مى‌باشد و بمعناى حيض نيست.

زراره ميگويد داخل بر حضرت باقر (ع) شده رأى ربيعه را بر آن حضرت عرض كردم حضرت فرمود او اگر اين رأى را بخودش نسبت ميدهد دروغ ميگويد اين رأى، از على است. زراره عرض مى‌كند: آيا على اينطور ميفرمود و چنين معتقد بود.

حضرت فرمود آرى. او چنين ميفرمود كه «قرء» همان طهر و پاكى است چون در حال پاكى خون يك جا جمع ميشود بآن قرء گفته‌اند و وقتى حيض شد متفرق ميگردد.

زراره ميگويد عرض كردم مردى زنش را در حال پاكى طلاق داد بدون نزديكى و آميزش و دو عادل را هم شاهد گرفت حضرت فرمود: وقتى داخل در حيض سوم شد