ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢١ - تفسير

(وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا) پروردگارا از گناهان ما بگذر و بپوشان خطاهاى ما را و با نعمت دادن بما در دنيا و وارد كردن ما به بهشت در آخرت بما رحم كن.

(أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ) تو ولى ما و اولى به تصرف در اموال ما و كمك ما هستى پس ما را به پيروزى بر كافران يارى فرما.

از رسول اكرم نقل شده كه خداوند پس از هر قسمت و فصلى از اين دعا ميفرمايد:

«بجا آورده و مستجاب نمودم» و لذا مستحبّ است كه اين دعا (مضمون اين آيات) زياد خوانده شود كه از رسول اكرم روايت شده: كسى كه دو آيه آخر سوره بقره را در هر شبى بخواند او را از بيدارى آن شب كفايت و بى‌نياز ميكند (يعنى ثواب قيام و بيدارى يك شب را دارد.) از عبد اللَّه بن مسعود روايت شده كه وقتى رسول اكرم بمعراج رفت و به سدرة المنتهى رسيد در آنجا به آن حضرت دو سوم نمازهاى پنجگانه و آيات آخر سوره بقره داده شد و خداوند آمرزيد همه گناهان كسانى را كه مشرك نباشند از امت آن حضرت جز آن دسته از گناهانى كه بزرگ‌اند و وارد كننده در آتش (يعنى عذاب بر آنها قطعى است.) «ابن المنكدر» از رسول اكرم نقل ميكند كه فرمود: در آخر سوره بقره آياتى است كه هم قرآن است و هم دعا و خوشنودى خدا را جلب ميكند.

در تفسير كلبى از ابن عباس نقل شده است كه رسول خدا ناگاه صدايى شنيد سرش را بلند كرد درى از آسمان گشوده شد و فرشته‌اى فرود آمد و گفت: اى محمد خدا تو را بشارت مى‌دهد به دو نور كه پيش از تو به هيچ پيامبرى نداده است آن دو نور «فاتحة الكتاب» و «اواخر سوره بقره» اند كه كسى آن دو را نمى‌خواند جز آنكه حاجتش را برميآورم.

از ابن مسعود روايت شده كه هر كس سوره بقره را ميآموخت در ميان ما عظمت و موقعيت بيشترى مى‌يافت.

پايان سوره بقره‌