ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٠ - تفسير

از كارها وادارد همه اينها، آزار است و اين منت و آزار انفاق را ضايع و اجر و پاداش آن را از بين ميبرد.

(لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ) براى اينان است پاداش ايشان نزد پروردگارشان و بعضى ميگويند معناى آن اينست كه براى ايشان است جزاى اعمالشان در نزد پروردگار و اينكه با قيد «پروردگارشان» مطلب را بيان مى‌كند براى اينست كه اطمينان بيشتر براى مردم حاصل شود كه پاداش خود را خواهند گرفت زيرا نزد كسى است كه نه كم ميشود و نه از بين ميرود.

(وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ): و ترسى بر ايشان نيست از اينكه در روز قيامت اجر و پاداش آنان از بين رود و يا كم شود.

(وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ): و نه ايشان غمگين ميشوند.

اين آيه دلالت بر اين دارد كه صحيح است وعده دادن با شرط زيرا خداوند وعده به پاداش ميدهد باين شرط كه منت و آزار همراه با انفاق نباشد و در وعده مشروط، هر گاه شرط عملى نشود استحقاق پاداش هم طبعاً نخواهد بود.

از رسول اكرم روايت شده است كه فرمود خداوند با منت‌گذاران بر انفاق، صحبت نميكند و نظر رحمت بدانها نمياندازد و آنها را پاك و منزه نمينمايد و براى آنان است عذابى دردناك.