جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩١ - جنگ در اديان قبل از اسلام

جنگ‌ها را مى‌داند و ارزش گذارى و سنجش كمّى و كيفى آن‌ها براى او ميسور است و به مقتضاى برآيند آن‌ها حكم به جواز يا حرمت جنگ مى‌دهد.

جنگ در اديان قبل از اسلام

از مطالعه قرآن كريم به دست مى‌آيد كه جنگ مشروع و برحق ـ كه آن را «جهاد» مى‌ناميم ـ در همه اديان توحيدى وجود داشته و تشريع آن اختصاصى به دين اسلام ندارد. در يكى از اين آيات مى‌خوانيم:

وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللّهُ يُحِبُّ الصّابِرِينَ. وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ. فَآتاهُمُ اللّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ؛١ بسا پيامبران كه خداپرستان (و خدادوستان) بسيارى همراه ايشان (با دشمنان) كارزار و جهاد كردند و (هيچ گاه) از جهت آن چه (كه از مصايب و مشكلات) به آنان رسيد، سست و ناتوان نشدند و ضعف از خود نشان ندادند و خداوند شكيبايان را دوست مى‌دارد؛ و گفتارشان (در چنان وضعى) جز اين نبود كه پرورردگارا ! گناهان، و زياده روى مان در كارمان را بر ما ببخشاى و گام هايمان را استوار دار و ما را در برابر كافران يارى كن. پس خداى متعال پاداش دنيوى و پاداش نيك اخروى به آنان داد و خدا نيكوكاران را دوست مى‌دارد.