جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٣ - واژه « لله» در قرآن

در بعضى ديگر از آيات، انفاق و صَرف هزينه مالى با صفت و قيد «فى سبيل الله» به كار رفته است؛ مانند اين آيه:

مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ كَمَثَلِ حَبَّة أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَة مِائَةُ حَبَّة؛١كار كسانى كه اموال خويش در راه خدا انفاق مى‌كنند همانند (كاشتن) دانه اى است كه هفت سنبله بروياند كه در هر سنبله صد دانه باشد.

در برخى آيات، تهيدستى و در تنگناى مالى قرار گرفتن به وصف «فى سبيل الله» متّصف شده است:

لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الأَْرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ؛٢ (اين صدقات) مخصوص فقيرانى است كه در راه خدا فرو مانده اند و نمى‌توانند (براى تأمين هزينه زندگى خود) در زمين سفر كنند. از بس خوددار و باعفّتند، فرد بى اطلاع، آنان را توان گر پندارد.

واژه «لله» در قرآن

اكنون كه با اصطلاح اسلامى و قرآنى «فى سبيل الله» و مفهوم آن آشنا شديم، مناسب است به اصطلاح اسلامى و مفهوم قرآنى شبيه آن، يعنى اصطلاح «للّه»، و تفاوت ميان اين دو اصطلاح نيز اشاره اى داشته باشيم.

هم چنان كه در مباحث مربوط به «فلسفه اخلاق» گفته ايم، به نظر ما كارهاى اختيارى انسان تنها هنگامى ارزش مثبت دارد كه داراى دو خصيصه باشد: