جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٠ - ٣ جلوگيرى از سلطه مطلق باطل

انسانيت دور شدند، آن جامعه را يك سره از عرصه هستى براندازد و به اصطلاح به «عذاب استيصال» گرفتار كند. عذاب استيصال گاهى در شكل بلاهاى آسمانى و حوادث طبيعى سهمگين جلوه گر مى‌شود؛ نظير صاعقه آسمانى كه بر قوم ثمود نازل شد. خداوند در قرآن در اين باره مى‌فرمايد:

وَ أَمّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ * وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ؛١ و اما قوم ثمود را، پس آنان را هدايت كرديم، ولى آنان (گمراهى و) نابينايى را بر هدايت برگزيدند. پس صاعقه عذاب آنان را به (علامت مجازات) آن چه كرده بودند، درگرفت، و كسانى راكه ايمان آورده و تقوا پيشه خود كرده بودند، نجات داديم.

يا مثل باد ويران گر و به اصطلاح قرآن «ريح صرصر» كه قوم عاد را درنورديد و خداوند درباره آنان مى‌فرمايد:

فَأَمّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الأَْرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللّهَ الَّذِى خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ. فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي أَيّام نَحِسات لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الاْخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ؛٢ اما قوم عاد در زمين به ناحق تكبّر و سركشى كردند و با غرور گفتند، چه كسى از ما نيرومندتر است؟ آيا نمى‌دانستند خدا كه آنان را خلق كرده از ايشان نيرومندتر است؟ و آنان آيات و نشانه‌هاى ما را انكار مى‌كردند. ما هم بر هلاك آن قوم در روزهايى شوم باد تندى فرستاديم تا در دنيا عذاب ذلت و خوارى را بر ايشان بچشانيم و محققاً خوارى و خذلان عذاب آخرت بيشتر است و آنان را هيچ كس يارى نخواهد كرد.