جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٧ - جهاد در اسلام
البته در طول تاريخ صدها و هزاران جنگ به وقوع پيوسته، اما از آن جا كه قرآن كريم كتاب تاريخ نيست، از اين جنگها سخنى به ميان نياورده است. ذكر اين چهار جنگ نيز به منظور اشاره به يك سلسله نكات تربيتى است كه مىتواند در زندگى مؤمنان و مسلمانان تأثير مثبت داشته باشد.
جهاد در اسلام
اكنون زمان آن است كه به بيان كيفيت تشريع جهاد در دين مقدس اسلام بپردازيم:
مسلمانان تا آن هنگام كه در شهر مكه به سر مىبردند، نتوانستند يك جامعه متشكل و مستقل اسلامى پديد آورند. تعدادشان كم بود، قدرت اقتصادى و اجتماعى چندانى نداشتند و به طور كلى، در بين مشركان در اقليت بودند. در اين دوران مسلمانان با انواع و اقسام شكنجههاى جسمى و روحى مشركان مواجه بودند و نيرو و امكانات كافى براى دفاع از خويش در اختيار نداشتند.
از اين رو پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) به فرمان خداى متعال، نخست، گروهى از مسلمانان را به رياست جعفر بن ابى طالب، به حبشه فرستاد و پس از چند سال خود آن حضرت نيز به همراه گروه كثيرى از بقيه مسلمانان، به سوى يثرب ـ كه بعدها مدينة النبى نام گرفت ـ مهاجرت كردند. تا اين تاريخ و پيش از مهاجرت به مدينه، مسلمانان هنوز موظف به جنگ با دشمن نبودند.
پيش از نزول قانون جهاد، مسلمانان غيور و پرشور از رسول اكرم(صلى الله عليه وآله)تقاضا مىكردند كه به مسلمانان رخصت دهد تا با مشركان و كفّار مكه و