جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٠ - جهاد ابتدايى در اسلام
اين فرهنگ، حق آزادى، حق حيات، حق احترام و كرامت انسان مطلق اند؛ بدين معنا كه «هيچ گاه» و از جانب «هيچ كس» نبايد نقض شوند. بديهى است اگر اين ديدگاه را بپذيريم، در مورد «حق حيات» بايد ملتزم شويم كه اين حق مطلق است و در هيچ شرايطى و به هيچ مجوز و مستندى نمىتوان حيات هيچ انسانى را از او سلب كرد. اگر مىبينيم كه امروزه در برخى كشورها مجازات اعدام به كلى لغو و ممنوع گرديده، در واقع تحت تأثير پذيرش همين فرهنگ و ديدگاه است. البته اين سخنان در بسيارى از موارد تنها در قالب لفظ و شعار باقى مىماند و دولتهاى غربى عملا ـ به خصوص در ارتباط با ساير كشورها ـ آنها را زير پا مىگذارند.
در هر حال، طبيعى است كه در چنين نظام ارزشى و فرهنگى، جهاد ابتدايى توجيهى نخواهد داشت؛ چرا كه با «حق حيات مطلق» انسان منافات دارد و سبب مىشود بى جهت حيات انسان هايى به مخاطره بيافتد. در اين نظام ارزشى حداكثر مىتوان جهاد دفاعى را موجه دانست و پذيرفت. بر همين اساس هم هست كه امروزه همه زورمداران و ستم پيشگان، هر بيدادى را كه بر انسانها روا مىدارند و جنگها و لشكركشى هايى را كه به ناحق بر ملل ضعيف تحميل مىكنند، در تبليغات وسيع و دروغين خود سعى مىكنند با استناد به عناوينى مثل «دفاع» از آزادى و حقوق بشر آن را توجيه كنند.
از اين رو، بر اساس فرهنگ و نظام ارزشى غرب، بسيارى از احكام و قوانين و مقرّرات فردى و اجتماعى اسلام، و از جمله جهاد ابتدايى، توجيهى ندارد و در صورت پذيرش اين فرهنگ ما بايد اين گونه احكام و مقررات اسلام را كنار بگذاريم.