جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٣ - هـ) توجه به عوامل بازدارنده و خنثى كردن آن  ها
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا وَ إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شاءَ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ؛١ اى كسانى كه آيمان آورده ايد، بدانيد كه مشركان نجس اند؛ پس نبايد بعد از امسال به مسجدالحرام نزديك شوند؛ و اگر (به سبب اين قطع رابطه) از فقر مىترسيد، پس به زودى خدا ـ اگر بخواهد ـ شما را به فضل خويش بى نياز خواهد كرد، كه خدا داناى حكيم است.
در واقع اين كه خداوند مىفرمايد، مشركان نجس اند و پس از اين نبايد به مسجدالحرام نزديك شوند، خود به خود مقدمه جنگ و درگيرى و قطع روابط تجارى و اقتصادى مسلمانان با مشركان خواهد بود، كه به نوبه خود محروميت از برخى منافع اقتصادى را به دنبال خواهد داشت و همين مسأله ممكن است در اراده مسلمانان براى مقابله با مشركان تزلزل ايجاد كند. از اين رو خداى متعال با طرح اين مسأله كه اگر حكمت خداوند اقتضا كند شما را بى نياز خواهد كرد، سعى دارد نگرانى مسلمانان را از اين ناحيه برطرف نموده و اطمينان و اعتماد به نفس لازم را به آنان بدهد.
براى آن كه مصايب، محروميت ها، شدايد و مشكلاتى كه خواه ناخواه براى مجاهدان راه حق و شركت كنندگان در جنگ با دشمن پيش خواهد آمد مانع از شركت در جهاد نشود، قرآن كريم اين حقيقت را به مسلمانان تعليم مىدهد كه همه اين گونه حوادث و ديگر وقايعى كه در جهان اتفاق مىافتد تابع تقدير و تدبير الهى است. مسلمانى كه در مكتب قرآن آموزش ديده،
[١] توبه (٩)، ٢٨.