جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١١ - ١ امدادهاى طبيعى

اين آيه كه به جنگ احزاب اشاره دارد باد و طوفان را از جمله عوامل پيروزى مسلمانان بر مى‌شمارد. در اين آيه هم چنين به گسيل داشتن سپاهيان نامرئى اشاره شده كه امداد غيبى ديگرى است و شاهد بحث فعلى ما نيست. البته احتمال دارد كه منظور از سپاه نامرئى در اين آيه همان باد باشد؛ چرا كه گرچه باد خود امرى محسوس است، اما اين كه باد به عنوان لشكر الهى عمل كند و امدادى غيبى از جانب خداوند باشد، امرى است كه براى بشر ناشناخته و نامحسوس است.

دومين عامل طبيعى كه خداوند به وسيله آن، مسلمانان را در جنگ كمك كرده و در قرآن به آن اشاره شده «باران» است. خداوند در يكى از آيات در اين زمينه مى‌فرمايد:

إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلى قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ الأَْقْدامَ؛١ (ياد آريد) آن هنگام را كه (خدا) خواب سبك آرامش بخشى كه از جانب او بود بر شما مسلط ساخت و بر شما از آسمان آبى فرو باريد تا با آن شما را پاكيزه كند و وسوسه شيطان را از شما دور سازد و دل هاتان را محكم كند و گام ها(يتان) را بدان استوار سازد.

اين آيه نيز به وقايع جنگ بدر اشاره دارد. شبى كه در فرداى آن، جنگ بدر ميان مسلمانان و كفار قريش رخ داد باران رحمت الهى فرو باريد و زمين زير پاى سپاه اسلام نمناك و محكم گرديد به گونه اى كه مى‌توانستند به آسانى در آن حركت كنند و مانور بدهند و علاوه بر اين، گرد و غبار زياد و ناراحت كننده هم آنان را نيازارد. خلاصه آن كه نم نم باران آن