جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٩٦ - هـ) توجه به عوامل بازدارنده و خنثى كردن آن  ها

يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَة مِنَ اللّهِ وَ فَضْل وَ أَنَّ اللّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ؛١ هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده اند مرده مپندار، بلكه زنده اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند. به آن چه خدا از بخشش خود به آنان داده است شادمانند و براى كسانى كه از پى ايشانند و هنوز به آنان نپيوسته اند شادى مى‌كنند، كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مى‌شوند. از نعمت و بخشش خداى متعال شادمانند و خداى متعال پاداش مؤمنان را تباه نمى‌كند.

بدين ترتيب، از ديدگاه قرآن كريم شهيدان گرچه به ظاهر كشته شده اند، اما از زندگى حقيقى و بالاترين مراتب و درجات حيات و لذّت برخوردارند، آن چنان كه زندگى و لذت دنيوى در مقايسه با آن بسيار ناچيز به حساب مى‌آيد. مگر ما در زندگى دنيا جز در پى لذت و سعادتيم؟ چه لذت و سعادتى بالاتر از اين كه آدمى در نزد خداى متعال از نعمت‌ها و رزق و روزى او بهره مند باشد؟

اين آموزش‌ها و تعاليم قرآنى و توجه دادن مجاهدان مسلمان به سرنوشت والا و پرارزش شهيد و زنده بودن و بهره مندى او از نعمت‌هاى الهى، هراس از مرگ را از دل مجاهدان مى‌زدايد و باعث مى‌شود آنان بى پروا از مرگ و شهادت به صف دشمنان حمله كرده، آنان را به عجز و ناتوانى در برابر خود وادارند.

ممكن است در اين جا اين مسأله به ذهن بيايد كه زندگى پس از مرگ اختصاصى به شهيدان ندارد و همه مردم پس از مرگ زنده مى‌شوند و به پاى ميزان حساب مى‌روند.