جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٧

دشمن خود را به درستى مى‌شناسند و در حقيقت تير در تاريكى مى‌افكنند؛ در حالى كه مؤمنان هرچه مى‌كنند از سر دانش، بينش، بصيرت و شناخت است.

بنابراين در مجموع، از مفهوم و منطوق اين آيه شريفه مى‌توان فهميد كه عامل قوّت و قدرت مؤمنان فهم عميق و معرفت درست آنان، و متقابلا عامل ضعف و شكست كفار كم فهمى و كج فهمى و نادانى و اعتقادات شرك آلود و بى اساس آنان مى‌باشد. اگر چنين است، پس هر قدر كه بر علم و معرفت مؤمنان افزوده شود بر قوّت و قدرتشان نيز افزوده خواهد شد؛ و از آن جا كه مؤمنان مكلف به فراهم كردن وسايل و مقدمات پيروزى بر كفارند، بر آنان لازم است كه در كنار فراهم آوردن عِدّه و عُدّه و مجهّز شدن به سلاح‌هاى روز، اين عامل قوّت بخش و قدرت افزا را نيز توسعه دهند.

شرط هشتم، داشتن تقوا است. در آيه ١٢٥ سوره آل عمران، كه پيش از اين در باب سخن از امدادهاى غيبى خداوند از آن ياد كرديم، چنين آمده است:

بَلى إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلاف مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ؛ آرى، اگر پايدارى كنيد و پارسا باشيد و (كفّار) با اين شتابى كه دارند بر شما بتازند، پروردگارتان با پنج هزار فرشته نشان دار كمكتان خواهد كرد.

بنابراين داشتن تقوا و پرهيزكار بودن براى كسانى كه به امدادهاى غيبى الهى دل بسته اند يك شرط اساسى و ضرورى خواهد بود و اگر مؤمنان متقى و پارسا نباشند، نبايد به كمك‌هاى فوق العاده خداى متعال اميد داشته باشند.