جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٦

فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الأَْعْلَوْنَ وَ اللّهُ مَعَكُمْ؛١ پس سستى مورزيد و (كافران را) به صلح دعوت نكنيد، كه شما برتريد و خدا با شما است.

شرط هفتم، به آموزش و كسب علم و معرفت و اعتقادات درست مربوط مى‌شود. در آيه ٦٥ از سوره انفال، كه در بيان نخستين شرط از شرايط دوازده گانه آن را ذكر كرديم، خداى متعال علت ضعف كفار در مقابله با مؤمنان را محروم بودن از درك و فهم عميق و فقدان معرفت و اعتقادات صحيح معرفى كرده و با جمله: «بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ» به اين مطلب اشاره كرده است. به قرينه تقابل، مى‌توان از اين آيه شريفه دريافت كه يكى از نقاط قوّت و عوامل قدرت مؤمنان و مسلمانان، درك و فهم بالا، بينش صحيح و اعتقادات درست آن‌ها است.

كفّار براى دست يابى به شؤون مادى و قدرت و ثروت و شوكت دنيوى مى‌جنگند و به معنويت و آخرت توجهى ندارند و نمى‌دانند كه نتيجه كار و سرنوشتشان چه مى‌شود و پس از مرگ چه رخ خواهد داد. اما مؤمنان با اين انگيزه كه خدا از آن‌ها راضى و خشنود شود و به درگاه خداى متعال تقرب يابند به ميدان نبرد قدم مى‌گذارند و با دشمنان خدا و اسلام و عدالت نبرد مى‌كنند. آنان مى‌دانند كه سرانجامِ كارشان چيست و سرنوشتشان چه مى‌شود و در هر حال، آينده برايشان روشن است و خود را پيروز و سربلند مى‌دانند، اعم از اين كه به پيروزى ظاهرى نيز دست يابند يا دست نيابند. جبهه كفر و جنگجويان كافر كوركورانه قدم بر مى‌دارند و نمى‌دانند براى چه مى‌جنگند. آنان نه وضعيت و موقعيت خود در اين عالم را مى‌دانند و نه