در روايتي دیگر از امام صادق ٧ آمده: «پیامبر ٦ از لباس سياه كراهت داشت، مگر در کفش، عمامه و عبا.»[٤٥١] اين روایت نشان می‌دهد استفاده معقول از رنگ سياه، نه تنها مكروه نيست، بلكه پسنديده است.

٢ـ٥. کاهش نور دیده

در علم پزشکی به پا و پوشش آن اهمیت فراوانی می‌دهند و از آن به عنوان «قلب دوم» یاد می‌کنند. پزشکان، نقاط مشخصی از کف پا را با یکی از حواس پنج‌گانه مرتبط دانسته‌اند؛ مثلاً تمیز نگه داشتن منطقۀ بین انگشت سوم تا پنجم به خاطر عبور اعصابی که مستقیم به چشم وارد می‌شود، موجب تقویت بینایی می‌شود. پوشش مناسب در تمیزی پا، نقش دارد و آنچه مربوط به اعصاب چشم است، جلوگیری از عرق کردن و یا خنک نگه داشتن این اعصاب است. یکی از عوامل عرق کردن پا، پوشش تیره است. پوشیدن جوراب یا کفش تیره، از ورود نور و هوای خنک به داخل پا ممانعت می‌کند.[٤٥٢]

در روایتی از امام صادق ٧ آمده: «پوشیدن نعلین سیاه موجب كاهش نور چشم می‌شود.»[٤٥٣] شاید بتوان این روایت را با یافته‌های علم روز تطبیق داد.

نکتۀ مهم این است که رنگ‌ها می‌توانند کارکردهای مختلفی داشته و گاهی خوب یا بد باشند. آنچه شایان توجه است، استفادۀ مناسب از آنهاست؛ مثلاً قرمز همواره مورد نهی واقع شده، اما در لباس عروس جایز است. امکان دارد رنگی در اثر شرایطی خاص، مفید یا مضر باشدِ؛ برای مثال، رنگ سیاه موجب اندوه است که اثری منفی به شمار می‌آید، اما پوشیدن آن برای بانوان در مجامع عمومی مناسب است، زیرا حفاظی برای آن‌ها و اجتماع است. هم‌چنین رنگ سیاه برای کفش ممکن است در شرایطی مثل سرما جایز باشد و در شرایط دیگر مثل گرما مورد نهی واقع شود.

[٤٤٣]. خصال، شیخ صدوق، ج ١، ص ٩٩،ح ٥٠.

[٤٤٤]. کافی، ج ٦، ص ٤٤٩، ح ١.

[٤٤٥]. مصاحیه مؤلف مقاله با دکتر عبدالرسول کرمانی، متخصص و جراح چشم‌پزشکی.

[٤٤٦]. خصال، ج ١، ص ٩٩، ح ٥٠.