حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٣٦

در هیجان و آرامش روان آدمیان نمى‌توان نادیده گرفت. رنگ‌ها قادرند احساسات را تحریک کرده، روان انسان را بیدار کنند و سبب آرامش یا کوشش شوند و غم یا شادى را در جان به وجود آورند. در این بخش، خواص هر رنگ بیان شده و نگاه دین دربارۀ آن بررسی می‌شود.

١.  آبي

آبی، رنگ مورد علاقۀ بسیاری از مردم و شايد محبوب‌ترین رنگ در بین مردان باشد. این رنگ به ذهن آرامش می‌دهد و معمولاً نشانگر صلح، امنیت و نظم است. رنگ آبی، می‌تواند احساس غم، درون‌گرایی یا گوشه‌گیری را در بعضی افراد به وجود آورد و در بعضی، موجب افزایش کارآیی گردد. رنگ آبی با وجود این‌که از محبوب‌ترین رنگ‌هاست، اما یکی از رنگ‌هایی است که کمترین اشتها را برمی‌انگیزد. در برخی از برنامه‌های کاهش وزن توصیه می‌شود که غذای خود را در بشقاب‌های آبی بکشید.[٣٩٥] اکنون خواص دیگر رنگ آبی در دو محور بررسی می‌شود.

١/١. آرامش و نشاط

رنگ‌شناسان معتقدند: رنگ آبي تيره (رنگ شب)[٣٩٦]، ساختاری برای آرامش و سکوت


[٣٨٨]. ر.ک: ۳۲ روش درمانی نامتعارف، ص٥٦؛ روانشناسی رنگها، گزیده‌ای از فصل رنگ آبی.

[٣٨٩]. در اين‌جا مقصود رنگ غروب در آسمان صاف است. دانشمندان معتقدند؛ وقتی به آسمان روز نگاه می‌کنید نوری را می‌بینید که از لایۀ اوزون اندکی گذشته و جذب به وسیله آن ناچیز بوده است. در هنگام غروب وقتی شعاع‌های نور از میان لایۀ اوزون مسیری مورب (و از این‌رو طولانی‌تر) دارند تا به ما برسند، جذب به وسیله اوزون اهمیت پیدا می‌کند، ولی در آن موقع نیز دلیل آبی بودن آسمان، ساز و کارهای مربوط به پراکندگی (انتشار ریلی) است.

همین تأثیرها رنگ کوه‌های تیره را در یک روز آفتابی توضیح می‌دهد. اگر کوه‌ها زیاد دور نباشند، تصویرشان آبیرنگ است. چون نور مسلط آبی به وسیله مولکول‌های میان شما و کوه‌ها منتشر می‌شود، کوه‌های تا حدی دور هم باز آبی است، ولی کوه‌هایی که در فاصلۀ دوری قرار دارند سفید هستند، درست همان‌گونه که افق سفید دیده می‌شود. نور خورشید در حال غروب در واقع نارنجی‌رنگ است (بین سرخ و زرد)، در حالی که اگر در مسیرشان به سوی ما تنها از میان مولکول‌های هوا می‌گذشت، رنگش سرخ بود. دلیل این‌که رنگ آن سرخ یک‌دست نیست، این است که نور نه تنها از میان مولکول‌ها، بلکه از میان ذرات ریز و افشانک‌های جو هم منتشر می‌شود.

در هر موقع از روز وقتی در جهت خورشید نگاه کنید، بخشی از نور درخشان آن را دریافت می‌کنید که از میان همان ذرات ریز و افشانک‌ها منتشر می‌شود و از این‌رو آن بخش از آسمان روشن‌تر از آن است که در غیاب ذرات می‌توانست باشد. وقتی خورشید در بالای آسمان است، اطرافش سفید روشن است، ولی وقتی پایین‌تر قرار دارد، هر چه غلظت ذرات بیشتر باشد، اطراف خورشید در حال غروب درخشان‌تر و محیط آن مشخص‌تر است.

در جریان غروب آفتاب در هوای صاف، سمت الرأس (آسمان درست در بالای سر) آبی‌تر از هنگام روز می‌شود. با توجه به این که افق نزدیک خورشید ممکن است سرخ باشد، این افزایش رنگ آبی عجیب به نظر می‌رسد. برای این ‌آبی‌بودن چندین توضیح داده شده که محتمل‌ترین آن‌ها مربوط به لایۀ اوزون است. وقتی هنگام غروب، نور خورشید مسیر اریب‌تری را از میان لایه طی می‌کند، جذب انتهای سرخ طیف به وسیله اوزون، ‌موجب تسلط انتهای آبی بر بامۀ نور می‌شود، برخلاف انتشار ریلی که بامه در طی مسیر با آن روبهرو می‌شود. برگرفته از سايت:‌ daneshnameh.roshd.ir