حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٢٩
مقدمه
روانشناسی رنگها یکی از شاخههای علم روانشناسی است که به بررسی ارتباط میان انسان و رنگ بررسی میپردازد. برای مثال، در این مبحثِ روانشناسی گفته میشود: رنگهاي روشن، خوشحالکننده و رنگهاي تيره غمانگيزند. رنگهاي سرخ، تقويتکننده و محرّک و رنگهاي سبز، آرامشدهندهاند. شهريها رنگهاي سرد را ميپسندند. پزشکان، آبی و سبز را براي اتاق بيماران تبدار تجويز ميکنند؛ این دو رنگ موجب تقویت چشمند. رنگ زرد، بسياري از حشرات را دور ميکند. در بيمارستانهاي رواني بيماران تندخو را تحت تأثير مداوم رنگ آبي و بيماران منزوي و بيتحرک را با رنگ زرد، مداوا مي کنند، زيرا زرد، تحريک کنندۀ ذهن و هوش است و موجب تقويت فکر انسان ميشود.[٣٧٤]
سرچشمۀ بسیاری از این سخنان، تجربیات و تحقیقات چندین ساله است. اکنون این پرسش مطرح است که: آیا قرآن و اهلبیت : دربارۀ خواص رنگها و ارتباط آدمیان با آن، چیزی فرمودهاند؟ ضرورت پاسخ به این پرسش از آن روست که قرآن و حدیث، دو منبع متصل به خالق هستیاند و دیدگاه برگرفته از آن میتواند بیانگر واقعیات موجود در گیتی باشد. در حقیقت، سازندۀ انسان و رنگ، بهترین منبع برای معرفی روان آدمی و تأثیرپذیری آن از امور مختلف است. با این نگاه، دستیابی به دیدگاه دین، کارگشا بوده و تجربیات را در مسیر واقعی قرار میدهد.
هدف از این پژوهش، یافتن ارتباط میان رنگها و روان آدمی است و مأموریت آن بررسی دیدگاه وحی و معصومان : در این راستا میباشد. یکی از فایدههای تحقیق حاضر، اثبات توجه دین به امور دنیوی است. فایدۀ دیگر آن آشنایی با ویژگی رنگها و چگونگی استفاده از آن است. گفتنی است، این نوشتار در امور مدیریتی و اجتماعی نیز کارآیی دارد.
کتابها و مقالات متعددی دربارۀ روانشناسی رنگها منتشر شده که بیشتر آنها نگاه قرآنی و حدیثی نداشته و بقیه نیز نگاهی تحلیلی بر اساس قرآن و روایات
[٣٦٧]. فصلنامه «برگزيده از فصلنامه علمي پژوهشي دانشور»، دکتر حبيب الله آيت اللهي و حکيمه گوهريان، دانشگاه شاهد، پاييز ٧٧، سال ششم.