ولی یک وقت هست موضوع مطالعه انسان طبیعت است . آیا مطالعه طبیعت‌ مثل مطالعه گلستان سعدی است ؟ یکی ، دوتا ، سه‌تا دانشمند که روی آن‌ مطالعه کردند دیگر حل شد و بقیه مردم دیگر نباید مطالعه کنند ؟ و آیا می‌شود بقیه به پاورقیهائی که آنها نوشته‌اند مراجعه کنند ؟ یا خیر ، هر چه‌ بشر روی طبیعت کار بکند به کشفیات تازه‌ای نائل می‌شود . ارسطو یک مرد طبیعت شناس است ، در عین اینکه یک فیلسوف است یک طبیعت شناس هم‌ هست . بوعلی سینا در بسیاری از مطالب با ارسطو مخالفت کرده است . ابن‌ رشد اندلسی که او هم یک فیلسوف است تعصب شدیدی نسبت به ارسطو دارد و به همین جهت تنفر فوق العاده‌ای از ابن سینا دارد ، از دست او عصبانی‌ است که چرا با ارسطو مخالفت کرده است ، کوشش فوق العاده‌ای دارد که هر جا بوعلی با ارسطو مخالفتی دارد بوعلی را رد بکند ، و می‌گوید حرف همان‌ است که ارسطو گفته و دیگر بالاتر از حرف ارسطو حرفی نیست . فرنگیها هم‌ گفته‌اند : [ ( طبیعت را ارسطو تشریح کرد و ارسطو را ابن رشد ) ] . ابن‌ رشد تمام مساعی خود را به کاربرد برای شرح کلمات ارسطو . ولی مسلم این‌ اشتباه است ، طبیعت خیلی بزرگتر است از اینکه هزارها و صدها هزار ارسطو جمع شوند و بتوانند آن را طوری که هست شرح بدهند . از زمان ارسطو تا کنون هر چه بشر بیشتر روی طبیعت مطالعه کرده است به عجز خود بیشتر واقف شده است . حالا بعد از دو هزار و چهارصد سال از زمان ارسطو ، اینشتین که بزرگترین طبیعت شناس زمان ما