بنگاه کسب می‌کرد و نصف دیگر روز را می‌آمد در درس استادش مرحوم شریف‌ العلماء مازندرانی شرکت می‌کرد ( و اینجور می‌گویند که علت این هم که این‌ مرد کتاب [ ( مکاسب ) ] را در انجام معاملات به این خوبی نوشته است‌ این بوده که خودش مدتی در بازار بوده و از کارهای بازاری شخصا سر در می‌آورده ) تا اینکه استادش شریف العلماء رفتن او به بازار را نهی و تحریم کرد و گفت تو از آن افرادی هستی که باید تمام وقتت اختصاص به‌ امور دینی داشته باشد ، و راست هم گفته است . پس ببینید تا کجا اسلام‌ جلو رفته است . اینها دستورهای منفی .

دستورهای مثبت اسلام درباره عالم دینی

بیائیم سراغ دستورهای مثبت . اسلام از عالم دینی چه می‌خواهد ؟ البته در درجه اول ، علم و تفقه و بصیرت و دانش می‌خواهد . راجع به این توضیح‌ خواهم داد . یک چیز دیگر هست که شاید بعضی توجه نداشته باشند و آن‌ اینست که اسلام از عالم دینی و از مرجع امور دینی مردم و به اصطلاح از مفتی که برای مردم فتوا می‌دهد تقوا می‌خواهد ، آنهم نه تقوا در حد یک‌ عدالت معمولی ، بلکه بیش از حد یک عدالت معمولی . این را من باید با یکی دوتا مقایسه برای شما عرض کنم تا خوب روشن شوید . ما در اصطلاح ، دو طبقه داریم از علماء دین که یک طبقه راویان و ناقلان‌ حدیث هستند . راوی کسی است که نقل می‌کند ولی استنباط نمی‌کند و نظر نمی‌دهد ، می‌گوید من شنیدم از فلان کس و او گفت من شنیدم از فلان کس دیگر تا می‌رسد مثلا به امام صادق علیه‌السلام که آن حضرت فلان چیز را فرمودند حال‌ شرط راوی چیست و