اینهائی که وقتی بحث از جبر تاریخ می‌کنند می‌گویند به حکم جبر تاریخ‌ هیچ چیزی نباید جاوید بماند خیال کرده‌اند که احتیاج اولی بشر منحصرا احتیاج اقتصادی است ، سایر احتیاجات همه احتیاجات ثانوی است ، احتیاجات معنوی بشر ، احتیاج به علم و تقوا و دادگستری ، ثانوی است ، احتیاج به زیبائی و اخلاق ثانوی است ، و بشر را یک حیوانی فرض کرده‌اند که فقط شکم دارد ، و همه چیز را ناشی از شکم می‌دانند . بعد چون دیده‌اند عوامل اقتصادی زندگی بشر تغییر می‌کند ، گفته‌اند چون اقتصاد تغییر می‌کند پس همه چیز را در زندگی بشر تغییر می‌دهد و هیچ چیز ثابتی در زندگی بشر وجود ندارد . و از اینجا گفته‌اند . لازمه جبر تاریخ این است که همه چیز عوض بشود . می‌گویند جبر تاریخ ملازم با عوض کردن همه چیز و جاوید نبودن‌ هیچ چیز است . چون ابزار تولید تغییر می‌کند و اقتصاد زیربنای زندگی بشر است ، در اثر تغییر آن تمام قسمتهای دیگر زندگی بشر که روبنا است تغییر می‌کند . می‌گوئیم آقا علم چیست ؟ می‌گوید علم یک شاخه‌ای از اقتصاد است و اصالت ندارد . می‌گوئیم زیبایی چیست ؟ می‌گوید یک فرعی بیش نیست ، شاخه دیگری از تنه اقتصاد است . همینطور اخلاق و دین را شاخه‌های دیگر اقتصاد می‌داند . چون وضع اقتصادی بشر که زیر بنای همه چیز است جاویدان‌ نیست پس هیچ چیز در جهان جاویدان نیست . این حرف است