٣. بسيج مردم‌ ٤. تشكيل دولت‌ ٥. مشروعيت بخشى به دولت‌ ٦. كارگردانى قدرت در جامعه‌ ٧ حمايت و پشتيبانى از دولت‌ ٨. جهت دهى به افكار عمومى و فرهنگ سازى‌ ٩. حمايت و پشتيبانى از احزاب، نهادها و تشكل‌هاى وابسته به خود ١٠. ائتلاف با برخى از جريان‌هاى رقيب‌ ١١. از مشروعيت اندازى جريان رقيب و براندازى آن‌ ١٢. دفاع از دولت، احزاب، نهادها و تشكل‌هاى وابسته به خود هنگام بحران‌هاى سياسى، اجتماعى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى.
كاركردهاى مذكور، نشانگر آن است كه جريان‌ها تا چه اندازه در سرنوشت يك ملت نقش آفرينند و سلامت و انحراف آنها در عاقبت كار افراد و جامعه چقدر تعيين كننده است. يادآور مى‌شويم كه از جمله توصيه‌هاى بزرگان دين، جريان‌شناسى است. در نگاه پيامبر اعظم (ص) جريان‌شناسى ويژگى خردمندترين انسانهاست؛ بنده‌اى كه خدايش را شناخته از او اطاعت كند، نيز دشمنش را بشناسد با او مبارزه كند. «١» چنين انسانى، زمان‌شناسى آماده است، غافلگير نمى‌شود «٢» و شبهات بر او هجوم نمى‌كند. «٣» امّا فرد ناآگاه دچار لغزش مى‌شود، چه اينكه؛ من جهل موضع قدمه زلّ. «٤» ترديدى نيست كه حيات سياسى يك كشور، سنت و گذشته سياسى مردم، وضعيت حال و آينده آنان متأثر از كارگردانى اين جريان‌هاست.