اتحاد جماهیر شوروی ضمن تأکید بر ضرورت خروج نیروهای بیگانه از خلیج فارس، پیشنهادِ تشکیل نیروی دریایی مشترک زیر پرچم سازمان ملل متحد را برای تأمین امنیت کشتی رانی در خلیج فارس، مجدداً مطرح کرد. این طرح که نخستین بار در ٢٣ سپتامبر (١/٧/١٣٦٦( ارائه شد، با مخالفت امریکا و سایر دولت های غربی روبه رو شد. هر چند جمهوری اسلامی ایران تاکنون به آن پاسخ رسمی نداده است، ولی برخی محافل داخلی با آن مخالفت کرده اند. ستاد تبلیغات جنگ با انتشار مطلبی آثار منفی این طرح را چنین اعلام کرد:

«الف) با توجه به نیازی که در مقطع کنونی به قوت روحیه مردم داریم، این موضوع شدیداً روحیه آنان را به ضعف می کشاند و اصولاً می تواند توهینی به مردم تلقی شود که مردم ما نمی توانند حافظ امنیت منطقه ای باشند که در آن زندگی می کنند و نیاز به حضور بیگانه است.

ب) اگر با آمدن نیروهای مشترک سازمان ملل موافقت شود، قطعاً بسیج گسترده و وسیع نیرو که در نظر است، به فرجام آرمانی و اصولی خود نخواهد رسید و این مقوله را که جنگ راه حل نظامی ندارد قوت می بخشد. بنابراین چه نیازی به حضور گسترده نیروها در جبهه است.

ج) با پذیرش حضور نیروهای دریایی سازمان ملل - که علی القاعده متشکل از یگان های دریایی پنج عضو دائمی شورای امنیت خواهد بود.- عملاً یکی از اساسی ترین اصول و شعارهای انقلاب را که اصل نه شرقی و نه غربی است به زیر سؤال برده ایم؛ هم به شرق تمکین نموده ایم و هم به غرب.

د) اگر با آمدن نیروهای مشترک دریایی سازمان ملل موافقت شود، این باور در میان دشمنان انقلاب اسلامی قوت می گیرد که اعمال فشار روی ایران مؤثر است و از این طریق می توان در ارتباط با ایران به اهداف خویش دست یافت.

ﻫ) حضور نیروهای مشترک سازمان ملل در خلیج فارس می تواند ابزار مناسبی باشد در دست شورای امنیت سازمان ملل تا در صورتی که ایران در آینده به درخواست های غیرمنطقی و ناعادلانه این شورا گردن ننهاد و نیز اگر طرح دبیرکل با شکست مواجه شود، آنگاه شورا با استفاده از این نیروی حاضر به یراق می تواند ایران را از طریق نظامی تحت فشار قرار دهد و مانع تحرک نظامی و اقتصادی ایران در این منطقه حیاتی شود.

و) اگر با این طرح موافقت کنیم برای تردد کشتی هایمان دو راه پیش رو داریم: ١- کشتی های ایران با پرچم سازمان ملل حرکت کنند. ٢- کشتی های ایران با پرچم ایران تردد نمایند که همچنان آماج حملات عراق قرار خواهند گرفت. در صورتی که پرچم سازمان ملل برفراز کشتی ها نصب شود با توجه به اینکه نیروی دریایی مشترک سازمان ملل، تنها امنیت آبراه های بین المللی را تضمین می کنند عراق همچنان می تواند کشتی های ما را در سواحل مان

[١] ٢٦. مأخذ ١١، ص٣ و ٤، منامه - خبرگزاری فرانسه، ١١/٨/١٣٦٦.