در قرارگاه نجف امروز فرمانده این قرارگاه و مسئول معاونت عملیات نیروی زمینی (مصطفی ایزدی) در تلاش برای هماهنگی یگان ها و رفع مشکلات آنها برای آمادگی جهت اجرای عملیات هستند. همچنین با توجه به تک دشمن به خط پدافندی لشکر٣٢ در یال میراوه و تپه برده هوش که دو شب قبل انجام گرفت و با توجه به اهمیت این ارتفاع که دشمن همچنان قصد پیشروی و اشغال کامل آن را دارد، در جلسه ای با حضور برادران ایزدی، شوشتری و فرماندهان لشکر٣٢ و لشکر٥٢، قرار شد که مأموریت لشکر٣٢ در عملیات فردا شب به لشکر٥٢ واگذار گردد و لشکر٣٢ اقدام به عملیات بازپس گیری بخشی از منطقه پدافندی خود که به اشغال دشمن درآمده است نماید. مسئله انتقال نیروها از عقبه به منطقه عملیاتی و کمبودِ وسایل انتقال و شلوغی جاده نیز از مشکلات مطرح در این قرارگاه است. همچنین هماهنگی لشکر٧ و تیپ١٢ و چگونگی استفاده لشکر٧ از راه کار تیپ١٢ و مشکلاتی که این راه کار با توجه به کمبود گنجایش آن برای دو یگان دارد، بررسی شد. فرمانده قرارگاه نجف اشکال راه کار تیپ١٢ را صخره ای بودن آن و محاسنش را خلوت بودن، حساس نبودن دشمن به آن و بسته نشدن راه با آتش یک تیربار ذکر کرد.[١]

یگان های قرارگاه نجف که غالباً گردان های عمل کننده خود را از عقبه دور به عقبه نزدیک منتقل کرده اند، در حال انتقال این گردان ها به پای کار هستند. از جمله لشکر٥٧ ابوالفضل(ع)، چهار گردان خود را بعد از ظهر روز گذشته (٢٤/٧/١٣٦٦)، با استفاده از ٣٠ کمپرسی از سقز به سمت بانه حرکت داد و در تاریکی شب، کمپرسی ها با چراغ خاموش پس از عبور از جاده بوالحسن و گردنه کاگر، از پل سید الشهدا گذشتند و در ٢٦ کیلومتری خط مقدم، نزدیک مقر ستاد لشکر٥٧ پیاده شدند و شب گذشته را آنجا استراحت کردند. این نیروها عصر امروز با گرفتن جیره غذایی ٤٨ ساعته، سوار کمپرسی ها شده و در تاریکی شب پس از طی ٦ کیلومتر مسافت، در ارتفاعات شوشو از ماشین پیاده شدند. رزمندگان لشکر٥٧ پس از سازمان دهی مجدد، در حالی که بارش باران شروع شده بود و تاریکی مطلق حاکم بود، پیاده روی خود را در یک ستون به طرف ارتفاعات اسپیدار، گلان، شهر ماووت و جنوب شرقی ژاژیله آغاز کردند.[٢]

٢ ٣

دو یگان قرارگاه رمضان که شب گذشته برای انتقال به داخل عراق حرکت کردند، حدود نیمه شب گذشته و آغاز بامداد امروز از رودخانه زاب صغیر گذشتند. راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ در قرارگاه رمضان که همراه نیروهای پیاده حرکت می کند در یادداشت های خود نوشته است: «در آن سمت رودخانه دشمن در چند نقطه از منور استفاده کرد که دقیقاً روی سر نیروهای در حال حرکت بود و منطقه را به طور کامل روشن کرد، اما به رغم تسلط دشمن بر نیروهای خودی، هیچ گونه تیراندازی یا خمپاره ای علیه آنها شلیک نشد. در مسیر

[١] ١٢. مأخذ٣، ص٩٠ تا ١٠٥.

[٢] ١٣. سند شماره ٤٤٢/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ:گزارش راوی لشکر٥٧ ابوالفضل(ع) در عملیات انجام نشده نصر٨ (سید کمال حسینی)، آبان ١٣٧٣، ص٢٧.