محسن رضایی درباره اولویت مناطق برای عملیات گفت که تا حالا یکی را (بصره) انتخاب کرده بودیم، حالا می خواهیم کرکوک را هم اضافه کنیم و از نظر جنگ منظم، ما کرکوک را هم کم کم وارد معادلة بصره می کنیم. موضوع مهم دیگر اینکه ما در زمینه های مختلف محدودیت داریم، لذا برنامه ریزی های ما باید متناسب با واقعیات باشد. یعنی عملیاتی که طرح ریزی می کنیم باید شرط موفقیت را برای آن لحاظ کنیم و برای اینکه موفق شویم، ببینیم که مانورمان چگونه باشد، چطور انتخاب کنیم، چطور غافل گیری کنیم و متناسب با آن سرمایه گذاری کنیم. البته این طور نیست که در جنوب همه را ه ها به بن بست رسیده باشد. ...

البته معاون عملیات فرمانده کل سپاه (غلامعلی رشید) معتقد بود با توجه به توان و امکاناتی که دشمن دارد، همه جا می تواند بجنگد و به سرعت در کوهستان ها هم جاده می زند. وی گفت: «درست است که الآن در کوهستان ها دشمن رده های پدافندی متعدد ندارد ولی وقتی به کرکوک نزدیک شویم، آنجا هم مثل منطقه شلمچه می شود؛ ارتش عراق موانع و رده های پدافندی متعدد ایجاد می کند.»

به هر صورت، محسن رضایی با نشان دادن گوشه ای از مرز آن را گره منطقه می داند که اگر تصرف شود، گسترش بسیاری در آن امکان پذیر است. وی معتقد است که در اینجا می توان عملیات فتح المبین دیگری راه انداخت. وی با بیان دو شیوه برای جنگیدن در این منطقه، تأکید می کند که روی ایده مذکور کار شود.

محسن رضایی در پایان بحث منطقه شمال غرب و تأکید بر اهمیت کرکوک، شرایط موفقیت در این منطقه را چنین ذکر کرد: ما باید از سه محور هم زمان شروع به پیشروی کنیم و مرتب در حال پیشروی باشیم که تداوم داشته باشد، یا اینکه یک حمله ناگهانی و سراسری به همه منطقه بکنیم. اگر این دو شرط باشد، دشمن با مشکلات زیاد مواجه می شود. ولی اگر بخواهیم ]فقط[ از یک منطقه آن هم با کندی پیش برویم، دشمن برای ما مشکل درست می کند. نمونه اش ماووت بود، جایی که دشمن آمادگی نداشت و اصلاً کار نکرده بود.

فرمانده کل سپاه در جلسة بعدی بررسی استراتژی عملیاتی گفت: منطقه شمال غرب منطقه ای کوهستانی است که دشمن آن را مسلح نکرده است و رده به رده خط پدافندی ندارد. دشمن اگر بخواهد در تمام این منطقه بجنگد، مطمئناً باید دو سوم قوای پیاده اش را از خط های پدافندی و احتیاط اینجا بیاورد. در اینجا از امکانات زرهی اش نمی تواند استفاده کند. از طرف دیگر، چون ما پدافندکننده هستیم، این منطقه متکی به چند نقطه است که ما اگر این نقاط را از دست دشمن دربیاوریم، می توانیم با نیروی کمی در اینجا پدافند کنیم. ... با گرفتن چهار تنگه پدافندی، زمین بسیار وسیعی آزاد می شود.

برای گرفتن این تنگه ها می توانیم به دو شیوه عمل کنیم، یک روش قبلی که مثلاً با ٥٠٠ تا ١٠٠٠ گردان می توان گرفت. دیگر اینکه از روش جدید استفاده کنیم و هر یک از این تنگه ها را