بالای سارا برای ٣ پایگاه و یک ]گروه[ نیرو برای ٣ پایگاه دیگر برود. یک ]گروه[ نیرو هم از قمچوچه به پادگان حمله کند و در جادة کتل - قمچوچه یک کمین بزرگ می گذاریم که راه دوکان - سلیمانیه را قطع کند. یک نیرو به ٦ پایگاه کسرت و یک کمین راه کانی خان - کتل را قطع کند و راه اربیل و کوی سنجق را ببندد. در پایین کسرت توپ ضدهوایی است که اگر نیرو داشته باشیم می توانیم بر علیه دشمن استفاده کنیم و نیروهای دشمن در پایین سد را هدف قرار دهیم. در جوبلاق ٢ گردان جاش است که به آنها حمله می شود. در قره سرت هم درگیر می شوند و یک کمین هم در جاده بن گرد - دوکان می گذاریم. به نظر ما درگیری قره سرت و جوبلاق باید زودتر شروع شود تا نیروی کمکی از دوکان برای آنها بیاید و بعد از ضعیف شدن پادگان به آنجا حمله کنیم. پادگان مقر فرماندهی منطقه است. وقتی کسرت و سارا را تصرف کردیم و در جاهای دیگر درگیری شروع شد، نوبت برادران است که وارد تأسیسات شوند و آن را منهدم کنند و به جاهایی که می توانند عقب بیایند و اگر توانستیم در روز می مانیم و گرنه عقب می آییم.»

نوشیروان برای طرح تقسیم نیرو چنین پیشنهادی کرد: «در مجموع ٥٠٠ نفر به پادگان، ٢٠٠ نفر کمین سلیمانیه، ٥٠ نفر در بن گرد، ٢٠٠ نفر قره سرت، ٣٠٠ نفر جوبلاق و اگر شهر سقوط کند نیروهای دیگری می فرستیم که شهر را پاک سازی کنند و اگر توانستند خارجی ها را بیاورند.»

برادر جعفری فرمانده قرارگاه فتح بعد از بیان اطلاعات به دست آمده از شناسایی، گفت: «پیشنهاد برادرها این بود که اگر پایگاه های سمت چپ تصرف شود می توان منطقه را زیر آتش گرفت و بعد از تصرف پایگاه های سمت راست، پایین آمده، مرکز گردان را تصرف کنند و از سمت راست همه سراغ پایگاه آخر بروند که مهم ترین پایگاه هاست و به بقیه تسلط دارد.»

وی پیشنهاد کرد: «در سمت راست چون قره سرت شیب ملایمی دارد، نفوذ به پایگاه ها آسان تر است. دشمن هم پایگاه های سارا را به طرف بالا کشیده، پیشنهاد ما این است که "سارا" را ما عمل کنیم و سینه قره سرت را شما و در وسط با هم الحاق کنیم و به طرف جاده برویم.» نوشیروان این پیشنهاد را پذیرفت.

شب هنگام، ساعت ٢٠، نیز جلسه دیگری برای هماهنگی با اتحادیه در "برگلو" برگزار شد. قبل از این جلسه فرمانده قرارگاه فتح گفت که ما و اتحادیه آماده اجرای عملیات هستیم و فقط منتظر رسیدن نفرات تخریب و اطلاعات فنی از ایران هستیم تا عملیات را شروع کنیم.

در آغاز جلسه مسئولان محورهای عملیات معرفی شدند، سپس درباره تقسیم کار و مشکلاتی که نیروهای ایران به دلیل نا آشنایی با منطقه داشتند و لزوم همکاری بیش تر اتحادیه و بردن نیروهای ایران به شناسایی و همچنین لزوم همکاری اتحادیه برای گماردن افراد راهنما در شب عملیات، و نیز توان زیادی که گرفتن مقر گردان نیاز دارد، بحث شد. فرمانده لشکر بدر