ایرانی های بربر خطاب کرده است، سبب تقویت روحیه مردم امریکا شده است. از طرف دیگر، از نظر رژیم ایران، پس از وقوع این حادثه عده زیادی عقیده دارند که ایران باید در مقابل حادثه اخیر واکنش شدیدی نشان دهد.»

رادیو بی.بی.سی افزود: «هر اندازه درگیری های امریکا با ایران در خلیج فارس گسترش یابد به همان میزان جناح های تندرو در داخل کادر رهبری ایران از قدرت بیش تری برخوردار خواهند شد و خواهند توانست حرف خود را به کرسی بنشانند. یک چنین سناریویی به منزله زنگ خطری نه تنها برای ایران و مردم این کشور بلکه برای تمام منطقه خلیج فارس تعبیر می شود. هم اکنون علی اکبر ولایتی وزیر خارجه ایران صحبت از جنگ میان ایران و امریکا می کند که ممکن است برای سال ها در جریان بوده و تمام منطقه را در شعله خود بسوزاند. ... تنها نکته امیدوار کننده این است که فعالیت های دیپلماتیک سازمان ملل در مورد جنگ ایران و عراق هنوز ادامه دارد، ولی چنانچه ایران مایل باشد روند تلاش های کنونی سازمان ملل را حفظ کرده و از امکان اعمال تحریم اسلحه در امان بماند، باید به جای جوّ موجود، محیط مساعدی برای فعالیت های دیپلماتیک ایجاد شود.»[١]

نشریه "گزارش" از انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم نیز در تحلیلی از رویدادهای خلیج فارس، نگرانی هیئت حاکم امریکا را از تشدید بحران در خلیج فارس ناشی از مسائل زیر عنوان کرد:

١- نزدیکی بیش از حد مناسبات ایران و شوروی و در نتیجه برهم خوردن کامل موازنه قوا به نفع شوروی؛ این دیدگاه که طرفداران پر قدرتی در امریکا دارد، معتقد است روند روابط ایران و شوروی به خصوص با توجه به شرایط خاص ایران، از لحاظ داخلی و بین المللی خطرناک و به ضرر منافع غرب می باشد.

٢- ابهام در فرامین حملات انتقامی علیه امریکا: حملات ایران علیه نیروهای نظامی و منافع غرب در خلیج فارس اگر با مقابله جدی ایالات متحده مواجه شود، چنین انتظار می رود که ایران با امکانات بالنسبه مطلوب و پشتوانه مردمی خود، علیه منافع غرب در تمام جهان اقدام کند و در محدوده خلیج فارس نیز با عملیات انتحاری و حملات علیه ناوهای امریکایی و غیره، عرصه را بر ناتو تنگ نماید.[٢]

هفته نامه آبزرور نیز در مقاله ای با عنوان "ابرقدرت ها پا از حریم بی طرفی بیرون می گذارند" نوشته است: «بی طرفی اتحاد شوروی و امریکا در جنگ ایران و عراق پایان یافته است. در حالی که روابط شوروی با عراق به پایین ترین درجه خود در ده سال گذشته رسیده است، اتحاد شوروی و ایران به هم نزدیک تر می شوند و خصومت امریکا در مورد ایران به صورت برخوردهای مسلحانه بروز می کند در حالی که روابط امریکا با عراق هرگز به این نزدیکی نبوده است. آنچه برای شوروی اولویت دارد خارج شدن نیروهای نظامی امریکا از خلیج فارس است، اما تلاش شوروی برای جلب نظر ایران هم با نگرانی آن کشور برای بیرون کشیدن خود از تنگنای افغانستان ارتباط دارد.»[٣]

[١] ٤٦. مأخذ ١، ص ١٩ و ٢٠.

[٢] ٤٧. واحد سیاسی دفتر تبلیغاتی اسلامی حوزه علمیه قم، نشریه "گزارش"، شماره ٥٨،٢٤/٧/١٣٦٦، ص ٦ و ٧.

[٣] ٤٨. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه "گزارش های ویژه"، شماره ٢٠٦،٢٠/٧/١٣٦٦، ص ٢١، رادیو بی.بی.سی، ١٩/٧/١٣٦٦.