ایجاد ناامنی، بخشی از توان و تجهیزاتی را که باید صرف مقابله با تجاوز ارتش عراق می شد، به خود مشغول می کردند. این گروه ها همچنین با جمع آوری اطلاعات از تحرکات و نقل و انتقال نیروهای خودی در منطقه شمال غرب، با دشمن همکاری می کردند.

سازمان مجاهدین خلق از اردیبهشت ١٣٦٦ با تشدید حملات خود به خطوط پدافندی راکد و ضعیف در غرب کشور، همکاری با ارتش عراق را گسترش داد. دلایل اصلی موفقیت نسبی این حملات چنین بود: آشنا نبودن نیروهای پدافندکننده با شیوه های عملیاتی چریکی و ضد چریکی، عدم وحدت فرماندهی در مناطق هدف، نبودن توپخانه در این مناطق برای پشتیبانی از پایگاه های درگیر، تکیه بر اطلاعات کافی و دقیق، حمله به یگان های ضعیف و تازه تأسیس، هجوم به مناطق دارای خطوط ناپیوسته و غیرحساس، پشتیبانی توپخانه عراق از مهاجمان [٣٧١]. حملات عناصر سازمان مجاهدین خلق در مهر و آبان ١٣٦٦ عبارت بود از:

٨/٧/١٣٦٦: حمله به یک گردان ارتش در منطقه قصرشیرین. ٩/٧/١٣٦٦: حمله به یک پایگاه ارتش در سرپل ذهاب و یک پاسگاه ژاندارمری در میمک. ١١/٧/١٣٦٦: حمله به گردان ارتش در منطقه قصرشیرین. ٢٠/٧/١٣٦٦: حمله به دو پاسگاه ژاندارمری در منطقه دهلران. ٢١/٧/١٣٦٦: حمله به دو پاسگاه ژاندارمری در آبدانان و دهلران. ٢٣/٧/١٣٦٦: حمله به مقر گردان ارتش در منطقه پنجوین. در این حمله از نیروهای خودی ١٨ تن اسیر، ١٩تن شهید و ٣٥ تن مجروح شدند. ٤/٨/١٣٦٦: حمله ناموفق به نیروهای خودی در جبهه مهران.

دو گروه کومه له و دمکرات نیز در این دوره فعالیت خود را گسترش دادند که مهم ترین دلایل آن چنین ذکر شده است: ١- فشار رژیم عراق به این گروه ها و دادن امکانات سرشار به آنها برای ایجاد ناامنی بیش تر در ایران. ٢- عملکرد دوگانه نیروهای سپاه از یک طرف و نیروهای ارتش و ژاندارمری از طرف دیگر در برخورد با گروه های ضدانقلاب. ٣- تلاش گروه های ضدانقلاب برای کسب پایگاه مردمی و استفادة درست از آن. ٤- وجود مشکلات اقتصادی، اجتماعی و بیکاری که از عوامل مهم نارضایتی و ایجاد زمینه برای ضدانقلاب بود[٧٩]. ٥- اعزام سربازان آموزش ندیده و مسئله دار به منطقه و برخورد غلط آنها [١٤٦]. ٦ - کمبود حقوق سربازان و پرداخت نشدن به موقع. ٧- کمبود نیروی رسمی در منطقه.

٨ - باز بودن بخش هایی از مرز، از جمله حدود ١٠٠ کیلومتر از مرز شمال سردشت تا مرز ترکیه. [٢٣٩]

از جمله اقدامات اصلی دو گروه کومه له و دمکرات در این دوره چنین بود:

٧/٧/١٣٦٦: حملة دو واحد از حزب دمکرات به پایگاه گردان امام حسن(ع) واقع در روستای نوبار بوکان و درگیری شدید ٢ ساعته که ٥٣ تن از نیروهای پایگاه شهید و ٢٤ تن اسیر شدند [١١٣ و ٢٣٩]. ١٣/٧/١٣٦٦: حمله عناصر کومه له به پایگاه کسری در منطقه سنندج و اسارت ١٤ نیروی پایگاه. ١٦/٧/١٣٦٦: دو حمله شبانه ناموفق افراد کومه له به پایگاه خاشت در