بودند که عراق و مصر تجدید روابط دیپلماتیک خود را اعلام کردند[٨٥٦]. اجلاس امان بعد از چهار روز بحث و گفت وگو با صدور بیانیه ای پایان یافت. آنها هماهنگ با سیاست های منطقه ای امریکا تلاش کردند جهت اصلی توجه و مبارزه اعراب را از اسرائیل به منطقه خلیج فارس و جنگ ایران و عراق تغییر دهند و با هموار کردن راه بازگشت مصر به جهان عرب، در تضعیف جبهه ضد اسرائیلی گام برداشته و به گسترش سیاست کمپ دیویدی در منطقه کمک نمایند[٨٣٢]. کوشش آنها در بهبود روابط سوریه و عراق به رغم ملاقات صدام و اسد به نتیجه نرسید و سوریه با اینکه نامش در پایان بیانیه بود بر موضع اصولی خود در حمایت از جمهوری اسلامی ایران پافشاری کرد.[٨٤٦]

کشورهای عربی حامی عراق به شیوة سابق بر فعالیت های انفرادی و گروهی خود در جلب حمایت قدرت های بزرگ برای پشتیبانی از عراق و اعمال فشار بر ایران ادامه دادند. کویت و عربستان با استفاده از قدرت مالی خود کوشیدند مانع صدور سلاح از چین به ایران شوند. سفر شاه حسین اردنی به امریکا و شوروی برای نزدیک ساختن مواضع و اقدامات دو ابرقدرت در قبال جنگ، نمونة دیگری از فعالیت اعراب در حمایت از عراق محسوب می شود. جدا از دولت های حامی عراق، نزدیکی طرابلس به بغداد و درخواست پایان جنگ به همراه فشار دولت های عرب و شوروی به سوریه برای نزدیکی به عراق و پایان دادن به حمایت های خود از ایران، محورهای دیگر برخورد اعراب با جنگ ایران و عراق بود. سوریه با شرکت در اجلاس امان، هر چند مسئله فلسطین را در دستور جلسه سران عرب قرارداد و به تعدیل مواضع علیه ایران کمک کرد، لیکن در همین حال با امضای بیانیه نهایی و اعلام حمایت از کویت و عربستان و محکوم کردن حملات موشکی در خلیج فارس و هرگونه اشغال قلمرو عراق توسط ایران، تا حدودی با دیگر دولت های عرب هماهنگ شد و کوشید مانع انزوای خود در جهان عرب شود که هر روز سایه وحشت آن بیش تر می شد.

١٣ - تحرکات مشکوک در مرزهای ایران

جمهوری اسلامی ایران در مرزهای غربی خود درگیر جنگی تمام عیار با عراق بود. در مرزهای آبی جنوب حضور امریکا و متحدان آن جبهة گسترده و نامتعادلی را به وجود آورده بود که هر روز بحران در آن تشدید می شد و امکان درگیری وسیع با امریکا در جنوب بیش تر می گردید. در چنین وضعیتی که بر اهمیت مرزهای دیگر جمهوری اسلامی افزوده می شد، خبرهایی از اجرای سلسله تحرکات نظامی در مرزهای مشترک با ترکیه، افغانستان و شورای همکاری خلیج فارس منتشر می گردید. دو سازمان چریک های فدایی خلق و مجاهدین خلق ایران با همکاری سازمان اطلاعات افغانستان و حمایت شوروی، فعالیت های خود را در مرزهای ایران با افغانستان و تا حدودی پاکستان گسترش دادند. چریکی های فدایی خلق پایگاه های جدیدی در خاک