در همین حال از طرف منابع کشتی رانی در خلیج فارس به صاحبان کشتی ها و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس هشدار داده شده است که نیروی هوایی ایران احتمالاً از بمب افکن های اف - ٤ که اخیراً تجهیز شده اند، برای تهاجمات علیه کشتی ها استفاده خواهد کرد.[١] روزنامه تایمز چاپ لندن نیز دراین باره نوشت: «نیروی هوایی ایران ممکن است با استفاده از موشک های امریکایی هوا به ساحل "ماوریک" و به تلافی حملات سنگین عراق علیه کشتی هایش به یک رشته حملات هوایی علیه کشتی های بی طرف دست بزند. گزارش های واصله از آژانس های کشتی رانی حاکی است که ایرانیان خود را برای از سرگیری حملات به خطوط کشتی رانی آماده می کنند. این خبر که ایران محموله هایی جدید از موشک های ماوریک که با لنز هدایت می شود، دریافت کرده است در بین آژانس های کشتی رانی نگرانی شدیدی به وجود آورده است.»[٢]

١ ١٥

مقام های امریکایی جمهوری اسلامی ایران را تهدید کردند که در صورت لزوم امریکا از توسل به نیروی نظامی علیه ایران خودداری نخواهد کرد. "لس آسپین" رئیس کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان امریکا گفت: «مسئله اساسی و بنیادی این منطقه (خلیج فارس) تهدید رژیم بنیادگرای ایران برای کشورهای عرب خلیج فارس همچون بحرین، کویت و عمان است، بنابراین هدف استراتژیک امریکا در خلیج فارس باید متوقف کردن ایران در گسترش انقلاب اسلامی بنیادگرای خود به جهان عرب باشد، حتی اگر در این راه استفاده از نیروهای نظامی لازم شود. خطر انقلاب ایران متوجه بی ثبات کردن جهان اسلام به طورکلی و به خصوص کشورهای همسایه عرب است. ما باید برای تهیه طرحی با هدف پایان دادن به اسکورت و تغییر پرچم نفتکش های کویتی در جدول زمانی و شرایط خود کار کنیم. امریکا نمی تواند انقلاب ایران را نادیده بگیرد اما ما می توانیم آن را محدود کنیم. محدود کردن نمی تواند قرن ها مؤثر باشد ولی می تواند سال ها مؤثر باشد.»[٣]

مشاور نظامی ریگان "ادوارد لودواکر" نیز با تشویق عراق به حمله علیه کشتی ها در خلیج فارس گفت: «دلایلی که کشورهای غربی را به اعزام ناو تشویق کرده متفاوت است، لیکن هدف واقعی آنها مشابه است. ایرانی ها باید این تهدید را جدی تلقی کنند. حضور ناوگان خارجی، حملات عراق علیه ایران را تسهیل می کند و مانع حملات ایران علیه کشورهای پشتیبان عراق می گردد. عراق باید به کشتی های ایرانی حمله کند تا تحولات جنگ که ایران قصد گسترش آن را دارد، محدود شوند.» وی افزود: «عامل اصلی ادامه این جنگ، صادرات نفت ایران است و عراق قصد دارد این منبع را کاهش دهد. ورود ناوهای خارجی، عراق را مجبور به قطع حملات خود نمی کند بلکه به طور خودکار مکانیزم ایران برای اجرای حمله را مختل می سازد.»[٤]

[١] ٤٤. همان، ص٣٦، دوبی - خبرگزاری آسوشیتدپرس، ٢١/٧/١٣٦٦.

[٢] ٤٥. همان، ص٣٥، لندن - خبرگزاری کویت، ٢١/٧/١٣٦٦، به نقل از روزنامه تایمز چاپ لندن.

[٣] ٤٦. مأخذ ٣٧، ص١٢، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس؛ و - مأخذ ٣٤.

[٤] ٤٧. مأخذ ٣٥، ص٣.