امریکا و انگلستان درصدد گسترش فعالیت های اطلاعاتی و نظامی خود در منطقه خلیج فارس هستند. در این باره مجله الشهید به نقل از منابع آگاه عربستان نوشته است که تعدادی از کادرهای خدماتی آواکس های مستقر در پایگاه ظهران برکنار شده اند که این اقدام ناشی از تصمیم گیری امریکا برای محول کردن مأموریت های نظامی تازه به آواکس ها می باشد. مأموریت های نظامی محول شده به آواکس ها مربوط به مرکزی جدید التأسیس سرّی در بحرین است تا از این طریق هواپیما های آواکس اطلاعات ویژه و مورد نیاز را به ناوهای امریکایی مستقر در آب های منطقه منتقل کنند.[١]

واینبرگر وزیر دفاع امریکا نیز در خاطرات خود درباره فعالیت هواپیما های جاسوسی آواکس نوشته است: «آواکس ها از آغاز جنگ ایران و عراق، در عربستان پروازهای خود را آغاز کردند که این فعالیت فقط شامل قسمت شمالی خلیج ]فارس[ و خطرهای احتمالی هواپیماهای ایرانی برای حوزه های نفتی عربستان می شد و این پوشش حافظ کشتی های امریکا در خلیج ]فارس[ نبود چیزی که ما احتیاج داشتیم این بود که دامنه فعالیت خود را گسترش دهیم تا قسمت پایین خلیج ]فارس[ را نیز در برگیرد و این مستلزم استفاده سعودی ها از آواکس های خود، برای تکمیل پرواز های ما در حمایت از عملیات اسکورت بود.»[٢] واینبرگر با اشاره به مذاکرات خود با مقام های سعودی در پاریس، افزوده است: « سعودی ها امتیازاتی اساسی دادند و با شرکت در عملیات ما از جمله گشت زنی آواکس ها، به گونه ای مستقیم تر از آنچه رسم آنها در گذشته بود موافقت کردند.»[٣] وی ضمن یادآوری ترس اعراب از همکاری نزدیک و آشکار با امریکا در خلیج فارس نوشته است: «مذاکرات خیلی مشکل بود و حتی نزدیک ترین دوستان عرب ما در خلیج ]فارس[ نمی خواستند چنین به نظر رسد که همکاری نظامی خیلی نزدیکی با امریکا دارند. من تمام سعی خود را برای کسب موافقت سعودی ها جهت استفاده از آواکس های آنها کردم؛ زیرا ما هر قدر زودتر از حملات ایران باخبر می شدیم به همان میزان زودتر می توانستیم آماده مقابله شویم و خط سیر هواپیماهای جنگی ایران را مشخص کنیم.»[٤]

از سوی دیگر، انگلستان ساخت یک پایگاه نیروی دریایی را در منطقه طویله ابوظبی آغاز کرده است. به نوشته مجله "مید" ساخت این پایگاه یک میلیارد دلار هزینه دارد و دارای

[١] ١٨. روزنامه کیهان، ٢/٧/١٣٦٦، ص آخر، مجله "الشهید".

[٢] ١٩. مهران مفیدی طباطبایی، نبرد در خلیج فارس (فصلی از کتاب خاطرات کاسپار واینبرگر)، تهران، نشر صریر، بهار ١٣٧٠، ص٢٩.

[٣] ٢٠. همان، ص٣١ و ٣٢

[٤] ٢١. همان، ص٣٠.