علاوه بر این، از اواخر تابستان ١٣٦٦ جبهة نظامی جدیدی در خلیج فارس گشوده شد و قوای جمهوری اسلامی با قوای امریکا مستقیماً رو در رو شدند که هر چند محدود بود، اما تهدید بزرگی محسوب می گردید که نمی شد آن را در محاسبات نظامی نادیده گرفت.

به هر حال، افزون بر مباحثی که در جلسات فرماندهان رده اول سپاه دربارة استراتژی نظامی و عملیاتی جمهوری اسلامی بعد از عملیات کربلای٥ و از اوایل سال ١٣٦٦ مطرح بود، در دورة زمانی کتاب حاضر، فرمانده کل سپاه در جلسات روزهای پنجم تا نهم آبان ١٣٦٦ با حضور فرماندهان سپاه مطالبی را در این باره مطرح نمود که مشروح آن در متن کتاب درج شده و در اینجا به ذکر چکیده ای از آن اکتفا می شود.

محسن رضایی ضمن تصویر موقعیت کنونی، اشاره ای به اهداف و وظایف قوای نظامی جمهوری اسلامی می کند: آمدن امریکایی ها به منطقه و تهدید ما، برای شکستن ابهت جمهوری اسلامی و برای جلوگیری از الگو شدن ماست. همة دنیا بسیج شده که از هویتش در مقابل ما دفاع کند. ما هم در مقابل دنیا داریم از هویتمان دفاع می کنیم. … امریکایی ها دوران جدیدی را علیه ما آغاز کرده اند، آیا ما دوران جدید را شروع کرده ایم؟ … نمی شود بگوییم در این مملکت، انقلاب فقط ٤٠٠ هزار نیرو دارد ... یک عده مقاومتشان بیش تر و یک عده کم تر است. شما نیروهایی که بتوانند ٢ تا ٤ سال در اختیارتان باشند، پیدا کنید و روی آن سرمایه گذاری کنید، آموزش بدهید. … سازمان دهی کنید. تغییر روش دهید و گرنه دچار بحران می شویم.

فرمانده کل سپاه در ادامة بحث با بیان ضرورت ایجاد تغییر و تحول در شیوه های گذشته، بر لزوم گسترش عملیات های نامنظم و اقدامات دیپلماتیک به عنوان مکمل عملیات منظم و همچنین تضمین غافل گیری در عملیات منظم تأکید می کند:

«بازنگری در مناطق و تصمیمات یک امر کاملاً طبیعی است. ما مواجه با تغییراتی هستیم که متناسب با آن باید در خودمان تغییر بدهیم. توان رزمی ما و دشمن، تصمیمات و تاکتیک های جدید دشمن، اعمال فشارهای جدید جزء تغییرات محسوب می شود. در شرایطی که دشمن دست به تغییرات می زند، نمی شود ما هیچ تغییری در خودمان ندهیم. البته تغییرات دو نوع است: استراتژیکی و تاکتیکی. جمع تغییرات تاکتیکی نیز در استراتژی مؤثرند. از طرف دیگر، اطلاعات، فهم و آگاهی های ما مرتب در تغییر است. بنابراین طبیعی است که ما مراحل استراتژیک مان را هر چند وقت یک بار تعیین کنیم و بین این مراحل هم تفاوت هایی باشد. پس مثلاً جایی که امسال می جنگیم با جای سال گذشته طبیعی است که تغییرات داشته باشد. البته یک سری اصول حاکم هست؛ مثلاً اینکه کرکوک، موصل، بغداد و بصره و تأسیسات نفت و برق و اینها جزء اهداف اند که در رسیدن به این اهداف تاکتیک ها و توان های مختلف به کار گرفته می شود. این طور نیست که اگر در اهداف ثبات باشد، در روش ها، برخوردها و سازمان دهی ها هم یک ثباتی باشد. اصلاً بدون تغییر ما نمی توانیم زندگی کنیم و به اهدافمان برسیم. ...