هدف حملات خود قرار دهد، اما نیروهای ما دیگر قادر به مقابله به مثل نخواهند بود و این ضربة مؤثر از دست ما خارج خواهد شد که عملیات مقابله به مثل ما اغلب در آب های بین المللی صورت می گیرد.

ز) اعضای دائمی شورای امنیت که استخوان بندی نیروی دریایی مشترک را تشکیل می دهند هیچ گاه سر سازگاری از روی اصول با جمهوری اسلامی ایران نداشته اند و اگر الفت و دوستی بین ایران و برخی از اعضای این شورا ایجاد شده و یا وجود دارد بدون تردید بادوام و پایدار نیست، بلکه مقتضای روز چنین ایجاب کرده است و شانس و احتمال سازش بین آنها را نیز از نظر نباید دور داشت. اتفاقاً باید این احتمال را داد که اساساً در یک بده و بستان سیاسی این طرح پذیرفته شود (البته از سوی امریکا) در آن صورت ما قدرت مانور را از دست داده ایم. ما باید از جریانات خلیج فارس برای تعمیق تضادهای ابرقدرت ها استفاده نماییم نه باعث اتحاد آنها که یک امر آن پایان دادن به جنگ با حضور نظامی در خلیج فارس است باشیم.

ح) نیروهای حافظ صلح سازمان ملل تاکنون عملکرد مناسبی نداشته اند و فی الواقع هیچ گاه بی طرف نبوده اند.

بنابراین اعلام موافقت و یا درخواست برای حضور نیروهای مشترک دریایی سازمان ملل در خلیج فارس در یک کلام بی خاصیت است.»[١]

١ ١١

اطمینان دادن امریکا به بیمه لویدز لندن در مورد خودداری از زدن ضربه به منافع ایران مگر در صورت اجبار، موجب شده است که این شرکت افزایش نرخ بیمه خود را به تأخیر اندازد. روزنامه الاتحاد به نقل از چارلز نیومان، مدیر بخش بیمه دریایی مؤسسه لویدز نوشت: «عدم افزایش شصت درصد نرخ بیمه کالاهایی که به مقصد منطقه حمل می شود، ناشی از اطمینان دادن امریکا به شرکت بیمه لویدز بوده است. این شرکت شدیداً نگران سرنوشت کشتی هایی است که در منطقه می باشند چرا که نمی تواند دست بسته نظاره گر آنچه در خلیج فارس رخ می دهد باشد و از خود واکنش نشان ندهد؛ زیرا در این میان دارای منافع و زیان زیادی می باشد.»[٢]

٢ ١٢

جفری هاو، وزیر امور خارجه انگلستان، که از کشورهای عربی دیدن می کند، پس از گفت وگو با مقامات مصر وارد اردن شد و مجدداً درخواست های خود را از اعراب برای اتخاذ مواضع واحد در قبال جنگ ایران و عراق و آوردن فشار بر شوروی تکرار کرد. جفری هاو شوروی را مقصر بی حاصل بودن کوشش های سازمان ملل متحد برای برقراری آتش بس بین ایران و عراق دانست و گفت: «اکنون زمان آن است که قطعنامه ٥٩٨ شورای امنیت، که خواستار یک آتش بس و عقب کشیدن نیروها به مرزهای قانونی است، به مرحله اجرا درآید. علی رغم توافق صریح وزیران خارجه امریکا، شوروی، انگلیس، فرانسه و چین در ماه سپتامبر سال جاری میلادی هنوز شروع کار روی یک قطعنامه

[١] ٢٧. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه "گزارش های ویژه"، شم-اره ٢٣١، ١٥/٨/١٣٦٦، ص٤٠ تا ٤٢.

[٢] ٢٨. مأخذ ٥، ردیف دوم، ص٢٤، روزنامه الاتحاد.