هر چند فشارهای امریکا برای تصویب قطعنامة تحریم تسلیحاتی علیه جمهوری اسلامی در شورای امنیت به نتیجه نرسید و به تاریخ نامشخص موکول شد، لیکن در عمل اقدامات این کشور و متحدین آن در محروم کردن ایران از دسترسی به تجهیزات و جنگ افزارهای نظامی مورد نیاز در جنگ تشدید شد. در مقابل دسترسی آسان عراق به منابع مالی و تجهیزات کشورهای منطقه و تولیدات پیشرفتة قدرت های شرق و غرب، جمهوری اسلامی ایران همانند سال های قبل با بیش ترین محدودیت روبه رو بود و روز به روز بر این محدودیت افزوده می شد. به گزارش رویتر، عراق روزانه ٤٠ میلیون دلار خرج جنگ می کند، در حالی که ایران از صادرات نفتی خود روزانه تنها ٢٠ میلیون دلار به دست می آورد[٣٩١]. برای تهیه تسلیحات مورد نیاز جنگ علاوه بر لزوم امکان دست یابی به بازار جنگ افزارهای جهانی، برخورداری از مقدار کافی اعتبارات ارزی نیز ضروری بود که از هر دو جنبه وضعیت ایران نسبت به عراق در شرایط بسیار نامناسبی قرار داشت و امریکا می کوشید در تحریم ایران به هر دو عاملِ کاهش درآمدهای ایران و مشکل تر شدن دسترسی به بازار تسلیحات توجه نماید و از همة ابزارهای رسمی چون فشارهای دیپلماتیک و وسایل غیررسمی همانند رسانه ها برای فشار بر فروشندگان و قاچاقچیان اسلحه استفاده کند. در اوایل این دوره دولت ریگان صدور لوازم غواصی را به ایران به این بهانه که از آنها در مصارف نظامی استفاده می شود، ممنوع کرد[٤٩]. چند روز بعد سنا و کنگرة امریکا ورود نفت خام و سایر کالاها را از ایران تحریم نمودند[٦٠٧]. آنها معتقد بودند که تحریم تسلیحاتی ایران بدون تحریم نفتی ایران میسر نیست؛ لذا می کوشیدند سایر کشورها را نیز به تحریم خرید نفت ایران متقاعد نمایند. ٣٠ شرکت نفتی که برای انگلستان، امریکا و فرانسه نفت می خریدند اعلام کردند که از اواخر شهریور ١٣٦٦ از خرید نفت ایران خودداری کرده اند[١٢٤]. فرانسه خرید نفت از ایران را ٩٠ درصد کاهش داد[٣٩٨]. امریکا از دولت ژاپن خواست از خرید نفت ایران خودداری نماید. امریکایی ها معتقد بودند بدون همراهی ژاپن تحریم نفتی ایران مشکل خواهد بود. البته ژاپن به رغم اینکه اعلام کرد از شرکت در محاصرة اقتصادی ایران خودداری می کند، محدودیت هایی در مورد صادرات و واردات برخی کالاها اعمال کرد. دولت ژاپن همچنین اعلام کرد که شرکت های ژاپنی را راهنمایی می کند که از فعالیت برای خرید نفت ایران پس از اجرای محاصرة اقتصادی خودداری کنند. [٦٩٧]

از سوی دیگر، امریکایی ها چون می دانستند که جمهوری اسلامی ایران نفت خود را به صورت غیرمستقیم در بازارهای بین المللی به فروش می رساند، برای تحریم کامل و اعمال فشار بیش تر به راه حل های دیگر نیز توجه داشتند. که یکی از آنها ضربه زدن به توان تولید و صدور نفت ایران بود. آنها با حمایت از حملات عراق به مراکز صدور نفت در خلیج فارس و