سازمان دهی و چگونگی عبور نیروها و همچنین انتقال امکانات و زمان آن و تقدم و تأخر آن، طوری که بین نیروها و امکانات تداخلی صورت نگیرد و در صورت هشیار شدن دشمن، خسارت کم تری وارد شود، موضوعاتی بود که مورد بررسی مسئولان قرارگاه رمضان، فرماندهان یگان ها و مسئولان اتحادیه میهنی قرار گرفت تا اینکه سرانجام از ساعت ١٨ کاروان ها طبق سازمان دهی زیر حرکت خود را شروع کردند:

ساعت ١٨ حرکت اولین کاروان نیروهای لشکر بدر (١٥٠ تن)، ساعت ١٨:٣٠ دومین کاروان نیروهای لشکر بدر (١٥٠ تن)، ساعت ١٩ اولین کاروان قاطر (٢٠ قاطر امکانات لشکر بدر).

ساعت ١٩:٣٠ اولین کاروان نیروهای لشکر ویژه پاسداران، ساعت ٢٠ دومین کاروان قاطر (٢٠ قاطر)، ساعت ٢٠:٣٠ دومین کاروان نیروهای لشکر ویژه پاسداران.

چند تن از مسئولان قرارگاه رمضان نیز در آخرین کاروانی بودند که به سوی داخل عراق حرکت کردند. راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ در قرارگاه رمضان (مسعود سرمدی) که در این کاروان حضور داشت، در یادداشت های خود نوشته است: «نیروهای لشکر٩ بدر، لشکر ویژه پاسداران و مهمات و تدارکات آنها به لطف خدا به سمت منطقه کردستان عراق حرکت کردند و به یاری خدا، حادثه ای در طول مسیر رخ نداد. کاروان ما نیز نیم ساعت پس از نیمه شب (ساعت ٣٠ دقیقه بامداد ٢٥/٧/١٣٦٦) از آب رودخانه زاب صغیر عبور کرد و راه را به سمت داخل عراق ادامه داد.»[١]

١ ٤

با توجه به تشدید حملات هوایی و موشکی عراق به مناطق غیرنظامی و نقاط مسکونی ایران طی دو ماه گذشته، امروز وزیر خارجه ایران با ارسال نامه ای برای دبیرکل سازمان ملل، ضمن ارائه آمار خسارات انسانی، از وی خواهان توجه بیش تری برای جلوگیری از تشدید وخامت اوضاع شد. در این نامه آمده است:

«حملات نظامی عراق به تعداد بسیاری از شهرها و روستاهای جمهوری اسلامی ایران طی دو ماه گذشته به شدت افزایش یافته است، طوری که از ٣١ مرداد ١٣٦٦ (٢٢ اوت ١٩٨٧) تاکنون در نتیجه حملات وحشیانه به شهرهای اراک، شوشتر، خرم آباد، تبریز، درود، آغاجاری، اصفهان، همدان، ورامین، نهاوند، رامهرمز، باختران، سنندج، مریوان، گیلان غرب، اسلام آباد، ایلام، سردشت و ارومیه تعداد ١٣٤ غیرنظامی بی گناه شهید و ١٠٨٦ زن و مرد بی گناه مجروح شده اند. تعداد حملات انجام شده با توجه به فواصل کوتاه زمانی بین حملات، به خوبی نشان دهندة نیات شوم عراق برای تحت فشار قرار دادن هر چه بیش تر جمهوری اسلامی ایران به منظور شروع جنگ شهرهاست… جمهوری اسلامی ایران، ضمن اتکا به سیاست همیشگی خود مبنی بر خویشتنداری در مقابل این گونه تحریکات و آتش افروزی های عراق، هیچ گاه در دفاع از شهروندان بی گناه خود تردید به خود راه نداده و به عنوان آخرین وسیله و آن هم به عنوان عمل بازدارنده به

[١] ١١. همان، ص٢٠ تا ٢٧.