رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٦٥ - باب دوازدهم در بيان عقل نظرى و كيفيت بيرون «آمدن او» از قوت بفعل

آيد در او صور معقولات بچيزى آيد كه وى عقلى» [١] باشد بفعل و صور معقولات «درو» [٢] موجود باشد. و اين» [٣] جوهريست كه «وى» [٤] را عقل فعال خوانند و «وى» [٥] در ذات خويش «عقلى است بفعل» [٦] از همه «وجهى» [٧] و در ذات «وى» [٨] صور «معقولاتست بفعل و در نفس مردم صور معقولات از وى» [٩] پديد آيد و هر چه معقول باشد بقوت «بدان» [١٠] معقول شود بفعل و بنور «وى» [١١] كه بر عقل هيولانى تابد، عقل هيولانى از قوت بفعل آيد و «مثل» [١٢] اين عقل فعّال با معقولات و با «قوت» [١٣] عقل نظرى «مثل» [١٤]

[١] - ف: در حق معقولات بفعل باشد. پس نفس مردم چون از قوت بفعل آيد در حق صور معقولات بچيزى آيد كه وى عقلى- س آ: در حق صور معقولات بفعل باشد. پس نفس مردم چون از قوت بفعل آيد در حق معقولات بچيزى آيد كه وى عقل- ل م د ح: كه در حق معقولات بچيزى آيد كه وى عقل.

[٢] - م د: در آن.

[٣] - م د ف ح: آن.

[٤] - ح س آ: او را- نسخ ديگر: آن.

[٥] - ف م د ح: او.

[٦] - ح م د: عقل بفعل است و- آ س: عقل است بفعل- ف: عقلى بفعلست.

[٧] - س آ: وجه و.

[٨] - م د ف ح: او.

[٩] - ف: معقولات ازو.

[١٠] - م د ف ح: بدو.

[١١] - م د ح ف: او- س آ: از وى.

[١٢] - ف م د ل ح: مثال.

[١٣] - م د ح: قوى.

[١٤] - م د ل ف ح: مثال.